( 397 ) 



enkele graden doorloopend, in de richting naar liet RiESSLlNG'sche 

 interferentievlak, totdat door den waarnemer een duidelijk verschil 

 wordt gesignaleerd (afdalende methode). Na aflezing van den bnis- 

 stand wordt eerst doorgeschoven en dan op gelijke wijze teruggegaan, 

 totdat door den waarnemer een onduidelijk worden van het bestaande 

 intensiteitsverschil bespeurd wordt (opstijgende methode). Opnieuw 

 aflezen van den buisstand en middeling der beide waarden. De 

 waarnemingen geschieden op deze wijze „nnwissentlich" en vijf 

 achtereenvolgende malen. Uit de zoo verkregen 10 cijfers wordt dan 

 tenslotte een gemiddelde getrokken, dat in graden van den boog 

 uitgedrukt een onderste „Untersehiedssehwelle" voor de betrokken 

 amplitude aangeeft. 



Om deze boekwaarden in absolute waarden te kunnen omrekenen, 

 wordt binnen het geluidvrij en met trichopièse bekleed kabinet voor 

 de geluidssterkte in het maximumvlak en die in het opgespoorde 

 Unterschiedsschwelle-vlak de grootste afstand bepaald, waarop nog 

 iuist een toongeluid waarneembaar is. Neemt men aan, dat bij af- 

 wezigheid van terugkaatsingen, gelijk wij hier mogen veronderstellen, 



TABEL I. Stem vorkproe ven. 



Toonshoogte. 



Amplitudo 



in 



mikrons 



r 



., Untersehiedssehwelle" 

 (gemiddeld) 



t- 1 



6'.0 



0.29589 







800 



0.34i29 



33.2 o/ 





1040 



0.35657 





6* 



20 



0.22698 







40 



0.26932 







70 



0.29825 







100 



0.30835 



29.3 o /o 





150 



0.31003 







200 



0.31540 







300 



0.32006 





c 3 



2 



0.23435 







2 



0.20243 



19.5 o /o 





2 



0.14865 





