s 



( 47R ) 



gedeeltelijk ondoorzichtig, met ruwe oppervlakte worden, zoodra huil 

 smeltpunt beneden 65° C. daalt. Opmerkelijk is ook, dat de rhombische 

 mengfasen dezer soorl hoe langer zoo slechter gevormd zijn, en 

 kromvlakkige, sterker getordeerd, en meer als in een soort dwang- 

 toestand verkeerencl, worden, naarmate hunne samenstelling meer 

 van die bij 65° C, naar den monoklienen kant heen, gaat afwijken. 

 Het schijnt mij toe, dat, onder aanname van de boven besproken 

 hypothesen, alle rhombische mengfasen beneden 65° C. metastabiele 

 toestanden vertegenwoordigen, welke met groote langzaamheid in 

 den vasten staat gesplitst worden, om zich gedeeltelijk in monokliene 

 termen om te zetten. 



De smeltfiguur i. c. krijgt dan schematisch de gedaante van tig. 9; 

 genoemde metastabiele toestanden zijn dan punten, gelegen op het 

 verlengde gedeelte van den ondersten tak rechts, welke de samen- 

 stelling der met de gesmolten massa koëxisteerende rhombische 

 mengkristallen aangeeft. De ,, stabiele" hiaat in de mengingreeks 

 strekt zich dan uit van circa 18°/ -Br- verbinding tot 60% van dit 

 lichaam. 



Uit een en ander volgt, dat, tengevolge van de zeer langzame 

 omzetting der rhombische mengkristallen, met eene mengverhouding 

 beneden 60°/ Z>r-ester, in monokliene met minder dan 60° /„ nevens 

 rhombische, ook langs dézen weg eene scherpe bepaling der 



menggrenzen niet geleverd kan worden. 



Nog lastiger dan in 't beschreven geval, geschiedt dit bij 't stelsel : 

 C'/-ester -f- ./-ester. 



Daar is de eindterm van de monokliene mengingsreeks nog veel 

 dichter bij de as gelegen dan in het besproken geval. Tengevolge van 

 het zeer groote oplosbaarheidsverschil der Cl-, en der ./-verbinding, 

 verkrijgt men hier uit alkoholische oplossingen nooit iets anders dan 

 rhombische, zeer fijne naaldjes, terwijl de monokliene phasen zóó 

 onduidelijk kristalliseeren, dat ze voor dieper onderzoek totaal onge- 

 schikt zijn. 



De Br-, en de J-ester kristalliseeren gemakkelijk te samen in 

 alle verhoudingen, met boekwaarden, welke weinig van die der 

 komponenten verschillen. Ook lieten zich aan zulke mengfasen geen 

 optische anomalieën konstateeren. Uit een en ander volgt, dat aan 

 deze twee halogeensubstitutieprodukten eene analoge molekulaire 

 struktuur toekomt. Hunne molekulaire volumina in den vasten toe- 

 stand komen dan ook zéér wel overeen ; het verschil is geringer 

 dan tnsschen die van Cl-, en Tir-verbinding. 



Wat voorts de smeltpuntsdaling van de hoogstsmeltende verbinding- 

 aangaat, door toevoeging van de laagstsmeltende, zoo is deze niet, 



