( 481 ) 



1. Het p-Chloorbenzoëzuur, Smpt. 243° C, is door Fels gemeten 

 (Z. f. Krvst. 32, (1900) 389). Het is monoklien-prismatisch, met 

 a :b-.c = 1,2738 : 1 : 3,3397, en [1 = 78°244', De waargenomen vor- 

 men hebben ingewikkelde symbolen: behalve a {100} en c = {001}, 

 vindt hij: </=:{207j, o = {111}, ^ = {233?, u = j:T22}, v = {411}. 

 't Spec. Gew. = 1,541. 



2. Het door mij gesyntheseerde p-Fluoorbenzoëzuur, Smpt. 182° C. 

 is eveneens monoklien-prismatisch. Kenl men aan de hier optredende 

 vormen de symbolen toe : a = {100}, c = {001}, r = {203}, « = {403} 

 en q = {043J, waarbij dus de indices analoog zijn aan de boven 

 aangegevene, dan worden de parameters : 



a : b :c = 1,1917 :1 : 3,1825 

 t 1 = 78=16'. 

 Ofschoon er hier een niet te ontkennen verschil in habitus bestaat, 

 geloof ik toch tot eene direkte isomorjie van de Cl-, en de Fl-vev- 

 binding Ie mogen besluiten. Eene duidelijke splijtbaarheid werd niet 

 gevonden. Het smeltpunt van "t p-Fluoorbenzoëzuur wordt door toe- 

 voeging der ('/-verbinding tevens verhoogd. 

 Hoekwaarden : 



e-r = 69°56' 

 r ■. s = 15°36' 

 s-.a =16°i4' 

 c-.a = 78°16' 

 c-.q =76°28' 

 g, : g, = 27°4' 



De habitus is duntafelig naar c. met rechthoekigen omtrek. De 

 kristallen zijn uit alkohol -\- aetlier verkregen, en gewoonlijk slecht 

 gevormd. De uitdooving op c is georiënteerd. 



3. Het p-Broombenzoezuur, smeltpunt: 252° C, werd in zeer 

 kleine krislalletjes door mij verkregen uit aetln lacetaat -\- benzol, 

 welke echter zeer slecht gevormd waren. Zij zijn monoklien, en 

 waarschijnlijk geheel isomorf met de beide andere zuren. De hellings- 

 hoek bedraagt ongeveer 787 3 °. 



4. Hel p-joodbenzoezuur kon tol dusverre niet in meetbare kristallen 

 verkregen worden, wegens zijne geringe oplosbaarheid in de meeste 

 organische oplosmiddelen. Zijn smeltpunl ligl bij 267 c ('., dus hooger 

 dan dal \an 'l J3r-derivaat. Eene direkte isomorfie mol de drie 

 overige halogeen-benzoëzuren is niet onwaarschijnlijk. 



