( 51J ) 



naam : hoeveelheid van beweging, en voor het quotiënt van de zoo 

 gedefinieerde kracht en de versnelling den naam : schijnbare massa 

 in te voeren. Maar het eigenlijke vraagstuk, hoe zal een electron 

 van gegeven geaardheid zich in een gegeven veld bewegen, moet 

 dan vooraf onafhankelijk van deze benamingen reeds zijn opgelost. 

 Toch is het duidelijk dat in het algemeen de vergelijkingen (I)\ . . (1 V) 

 niet zullen volstaan om de beweging van een electrisch systeem te 

 bepalen. Voor het geval dat men aanneemt, dat er behalve de 

 electromagnetische massa nog „ware" of materieele massa aanwezig 

 is, is het duidelijk dat men zonder het kracht-begrip niets zal kunnen 

 uitrichten. Maar ook in de onderstelling dat er geen ware massa 

 optreedt — en tot dit geval zullen wij ons in het vervolg bepalen — 

 heeft men ter bepaling van de bewegingswijze nog een stel verge- 

 lijkingen noodig. Immers uit vergelijking II zou men 6 kunnen 

 afleiden als men o steeds kende en omgekeerd ü als men 

 b steeds kende, maar deze beide grootheden kan men er niet uit 

 bepalen. Door de onderstelling eener quasistationaire beweging voert 

 men feitelijk een betrekking tusschen b en u in, en daardoor is de 

 verdere bewegingswijze dan bepaald. Heeft men niet met een quasi- 

 stationaire beweging te doen, dan heeft men nog andere vergelij- 

 kingen noodig en daarvoor kan men dan de in den volgenden vorm 

 geschreven vergelijking (T' r ) gebruiken: 



» + — [(»+ [9 r])w! dS=0 . . (Va) 



ƒƒƒ« 



c 



Wil men van de begrippen kracht en massa gebruik maken, dan 

 kan men dit zoo formuleeren : daar de werkelijke massa van het 

 electron nul is gedacht, kan er nooit een kracht op werken. Men 

 kan echter ook van die begrippen afzien en eenvoudig zeggen : 

 een electron plaatst en beweegt zich in een krachtenveld altijd zóó, 

 dat blijvend voldaan is aan de betrekking (Va). 



Het is waar dat deze vergelijking den vorm : kracht = heeft 



do 

 zonder dat er een rechter lid met m — optreedt. Dat zij toch kan 



dienen om de beweging te bepalen ligt daaraan, dat de uitdrukking 

 voor de kracht zelf de snelheid t> en de hoeksnelheid g bevat en 

 in het algemeen zullen wij over deze grootheden zoo kunnen be- 

 schikken dat aan de betrekking voldaan wordt. In zekeren zin komt 

 men met de dj'namica van het electron dus terug tot het standpunt 

 der mechanica vóór Galilei : niet de versnelling maar de snelheid 

 wordt door de krachten bepaald. Wanneer men b en b overal 

 gegeven ondersteld, zijn ü en 3 door de plaats van het electron 



