( 516 ) 



1°. Laten wij t tot nul naderen dan wordt 5 = 5,. Voor liet 

 plotseling' aanbrengen der versnelling is dus niet een plotselinge ver- 

 meerdering van de uitwendige kracht noodig, zooals bij een lichaam 

 met positieve massa, ook niet een plotselinge vermindering, zooals 

 bij een lichaam met negatieve massa het geval zon zijn ; de kracht 

 kan aanvankelijk onveranderd blijven. 



dj 

 2 e . De termen met de l e macht van t ontbreken en — =0. 



dt(t=ö) 

 De lijn $ = F(f) vertoont dus zelfs geen knik, wat overeenkomt met 

 hetgeen wij boven opmerkten, dat zij namelijk slechts dan een knik 

 zon vertoonen, als de snelheid discontinu veranderde. 



3°. Gaan wij het teeken van den supplementairen term na voor 

 t = zeer klein, dan behoeven wij slechts de termen met t* in aan- 

 merking te nemen. Er zouden ook termen met f l (t) optreden, maai- 

 de coëfficiënt daarvan blijkt nul te zijn. Voert men nu de integraties 

 zoover noodig uit dan vindt men : 



+ ö-+ , ' l— 2"P< 



3 v* i> 3 v — c) 



Daar -\- 5 de kracht van het eigen veld van het electron voor- 

 stelt is — 5 de vereischte uitwendige kracht. Wij zien dus dat de 

 supplementaire term in teeken met p overeenstemt en dat voor ver- 

 snelling dus vermeerdering der uitwendige kracht, voor vertraging 

 vermindering noodig is. 



Wij zien dus dat het gedrag van met 35 bewegende electronen, 

 ofschoon het in veel opzichten aanzienlijk afwijkt van dat van aan 

 de gewone mechanica onderworpen lichamen, toch in geen enkel 

 opzicht dat paradoxale karakter vertoont, dat men uit de uitdruk- 

 king „negatieve massa" zou afleiden, en dat er niets is, dat ons ver- 

 hindert aan te nemen, dat electronen zich inderdaad zoo zouden 

 kunnen gedragen. Ik zie dan ook geen reden om in overeenstemming 

 met Wien *) deformatie van het zich bewegend electron aan te nemen, 

 op zulk een wijze dat daardoor beweging met 2S als vereischende 

 oneindige energie, van te voren uitgesloten wordt. 



Tenslotte een opmerking' naar aanleiding' van de serieën in de 

 emissie spectra van elementen. De bewegingsvergelijkingen van het 

 electron zijn integraal- of funetionaalvergelijkingen, die in differentiaal- 

 verseliikingen van oneindig hoo<>'e orde kunnen worden ontwikkeld. 



') W. Wien. Über Elektronen. Vortrag gehalten auf der 77. Versammlung Dcul- 

 scher Naturlorscher und Arzte in Meran bl. 20. 



