( 525 ) 



tn 



— , dus vergelijkbaar met de waarde van t die naar de formule (18) 



g 



bij een bepaalde grootte van g behoort, zou de amplitudo aanmer- 

 kelijk afnemen. 



§ 7. Wij kunnen nu uit de grondvergelijkingen afleiden op welke 

 wijze zich electrisehe trillingen in het lichaam kunnen voortplanten. 

 Vooreerst nemen wij daarbij aan dat er geen uitwendig magnetisch 

 veld is, zoodat de termen met £ in de vergelijkingen (14) verdwijnen. 

 Stellen wij dat de voortplanting in de richting der c-as plaats heeft 

 en dat de componenten der eleetromagnetisehe vectoren alle den 

 factor 



e i» ('—?*) (20) 



bevatten, waarin q een nader te bepalen constante is. Er is een 

 toestand mogelijk, waarin de electrisehe trillingen de richting der 

 #-as en de magnetische die der y-as hebben, zoodat van al de zoo- 

 even genoemde componenten alleen § x , fy x , ~S> X en .*?,, van ver- 

 schillend zijn. Daar differentiatie naar t op hetzelfde neerkomt als 

 vermenigvuldiging met i n, en een differentiatie naar z met een ver- 

 menigvuldiging met — inq gelijk staat, volgt uit (2) en (3) 



1 1 



q j?y = — £>„ q <£x = — $y, 



dus 



S> x = c* q' <S X 

 en volgens (i) 



%\ v = („■ ? ' - 1) £,, 



zoodat men uit de eerste der vergelijkingen (14) vindt 



c'?' -1=— -7- (21) 



s + •<■ n 



welke formule ter bepaling van q zal dienen. Men vindt nu voor 



deze grootheid een complexe waarde, die wij zullen schrijven in 



den vorm 



1 — i y. 

 9 = C22) 



O) 



waarin y. en va reëel zijn. De uitdrukking (20) gaat dus over in 



e 

 en in de reëele deelen van de grootheden die de evenwichtsverstoiïng 

 bepalen, komt de factor 



— s (23 



