( 531 ) 



Geest heeft aangetoond dat men voor hetzelfde doel van de metingen 

 over de magnetische dubbelbreking gebruik kan maken. Ik zal mij 

 er toe bepalen de waarde van N uit de metingen van Hallo te 

 berekenen. 



Daartoe merk ik vooreerst op dat men, wanneer § aanmerkelijk 



ürooter dan 1 en - — aanmerkelijk kleiner dan 1 is, wat in het 



5 5 + f J 



geval dat wij beschouwen zullen, inderdaad het geval is, voor de 

 wortelgrootheid in (24) mag stellen 



1 + ^- 



§ 2 -k'i a 



en de formule mag vervangen door 



u> r 2 (g s + V) 



Is er nu een magnetisch veld, dan verkrijgt men uit deze formule 

 de snelheden ta u en iu 3 waarmee zich rechts en links circulair 

 gepolariseerd licht langs de krachtlijnen voortplant, wanneer men 

 | door 5 — 5 en door g -|- S vervangt 1 ). Men heeft dus 



co," r 2 [(g - g)« + rf] co, - + 2[(§ + ^ + ^] 



en voor den draaiingshoek per eenheid van lengte 



= -n(- -V-i g ~ S g+g | 



" 2 " U: o» J 4 c | (g - S) a + n 3 (I + S) s + V ) ' ' ' (31) 



Nu beantwoordt blijkens (28), waarvoor men ook mag schrijven 



ï = 2 m' n (n„ — n), 

 aan elke waarde van ï een bepaalde daarmede evenredige afstand 

 in het spectrum tot het midden van de absorptiestreep. Voor den 

 rand dezer streep (bij afwezigheid van een uitwendig magnetisch veid) 

 is g=r>,, waarin wij r tusschen 3 en 6 mogen stellen (§9), en 

 voor een der componenten van het doublet van Zeeman g = £. Hallo 

 geeft op dat bij de gebezigde veldsterkte de afstand van de compo- 

 nenten tot het midden van de oorspronkelijke lijn, 0,15 A. E. bedroeg, 

 terwijl, zooals reeds gezegd werd, de halve breedte der lijn 0,5 A. E. 

 was. 



Daaruit volgt 



$ : v i\ = 0,15 : 0,5 

 dus 



3, 3„ 

 r < = — ± (32) 



') Zie Lorentz, Sur la theorie des phenomènes magnéto-optiques, etc, § lij. 



35 



Verslagen der Afdeeling Natuurk Dl. XIV. A IJ . 1905/6. 



