( 63 ) 



eindpunt q, w s f om dezelfde reden meestal 

 negatief is. 



/Wanneer dus neen andere complicaties waren 

 opgetreden, zou de smeltlijn van Na 2 S0 4 een 

 vorm hebben gehad als in tig. 2 schematisch 

 is aangegeven. 

 De gevonden smeltlijn wijkt hier echter van 

 af, doordat, vóór dat het punt R 2 is bereikt, de 

 rhombische modificatie van Na 2 SO„ is over- 

 gegaan in de monokline, waardoor juist een 

 zéér interessant gedeelte van de smeltlijn weg- 

 valt, en reeds beneden het punt Zü a een nieuwe 

 smeltlijn zich aansluit, die direct terug loopt, 

 waaruit blijkt, dat voor de nieuwe modificatie 

 Fig. -2. WsfV ;l L reeds sterker positief is dan w g i v s f. 



liaan wij nu over tot het tweede kritische eindpunt q waar 

 eveneens 



VdTJsLG \ dT J S G V 



dan valt hier direct op te merken, dat wanneer, zooals bij aether- 



fdp \ 

 anthrachinon, in q de uitdrukking F — = negatiefis, w„f negatief 



\dlJsLG 



zal moeten zijn, daar v s f in dit punt stellig positief is. Uit deze 

 omstandigheid, die m.i. de normale is, volgt dus, dat de positieve 

 waarde van v x f, in het punt q, niet toereikend is om ook w s f positief te 

 maken: de meetkundige plaats w^f = schijnt dus bij q zich reeds 

 binnen den vloeistoftak der connodale terug getrokken te hebben. 



iets boven het punt q is dus de teller van tweede lid van verg. 

 (3) positief, terwijl ook de noemer positief is, dus 



rpd-Vl ... 



1 — zr: positief. 

 dT 



Bij temperatuurverhooging komt hierin geen verandering, terwijl 

 bij daling tot het tweede kritische eindpunt q 



rn d- x i 



1 — = -j- oo wordt. 



dT ^ 



Had ook het punt q gelegen op den stijgenden tak van de drie- 



phasenlijn, zoodat in o in dit geval T — = positief geweest zou zijn, 



dl 



dan zouden dus w„/ en w s f nog hetzelfde teeken hebben gehad als 



bij p, maar het zou toch nooit kunnen voorkomen, dat w s f daar 



