( <<> ) 



toestand naar hoogere temperatuur en grootere volumina ! ) sluit de 

 voorstelling van - -.100 aan die van --.100 aan Aan de zijde 



pv r 



van de groote volumina van de strook wordt nu de eerste, aan de zijde 

 der kleine volumina de tweede methode gekozen. Het blijkt, dat op 

 deze wijze een voor het geheele gebied overzichtelijke voorstelling 

 van de afwijkingen der isothermen verkregen wordt 3 ). 



Van de grenslijnen en diameters 5 ) zijn alleen die volgens de experi- 

 menteele gegevens geteekend. De krommen, die uit VIL 1. zouden 

 volgen, zijn achterwege gelaten. De reden hiervan is, dat de bepaling 

 ervan, die vrij omslachtige berekeningen vereischt, nog niet gereed 

 is gekomen. 



De grenslijn van argon is aan den vloeistofkant verlengd met de 

 waarnemingen van Balt en Donnan in de buurt van het kookpunt. 



Zooals in onze vorige mededeeling werd opgemerkt, is bij de toen 



ontwikkelde beschouwingen het door toepassing van de wet van den 



diameter 4 ) (bij isopentaan) of wel door gebruik te maken van de 



fd P \ fdp \ 

 vergelijking -,-- = — - (argon) bepaalde kritische volumen 



\0-ljv.k. V, ( ' 7 /COIX.li. 



geheel buiten rekening gelaten, wat mogelijk was door invoering' 

 van de grootheid P.u = — r. 5 ) Dit beginsel is ook bij het ontwerpen 



1 ) Wij zullen, aangezien er voor argon geen waarnemingen in het gebied der 

 groote dichtheden • vallen over het juist beloop dezer strook niet uitwijden. 



-) Bij het kiezen en uitwerken van de voorstelling is dankbaar gebruik gemaakt 

 van de ervaring bij vroegere berekeningen en constructies opgedaan door Mevr. 

 van Rheedt-Dortland geb. Sillevis. 



:; l Voor de abscissen van de punten van de diameters zijn genomen de groot- 



2;. 



heden log — — , de volumina in het theoretisch normaalvolumen uit- 



( 1 1 



»k[ 



S'tiq. V Ba 



gedrukt. 



4 ) Wij drukken bij deze mededeeling als plaat II nog af een verbeterd cliché 

 van de figuur van den diameter (zie Zittingsversl. Sept. 1910, Comra. 118a, en 

 C. A. Crommemn, Proefschrift Leiden 1910), aangezien er in het oorspronkelijke 

 cliché eenige onnauwkeurigheden ingeslopen waren. 



PiVk 



5 ) De grootheid ?.= ~ 7 ^~ (zie Zittingsversl. Juni 1901, Comm. No. 71), waarvan 



-i k 



R'l\ 



wij in onze vorige mededeeling gebruik maakten, is met de grootheid A. = — 



R . , R r J\ 



verbonden door de eenvoudige betrekking a = -==-. Van de eiaenschap, dat - 



K t . pnVk 



invariant is met betrekking tot de wet der overeenstemmende toestanden werd 



