( 75 ) 



Natuurkund.3. — De Heer Kamerltngh Onnës biedt aan Mededee- 

 ling N°. 122° uit liet Natuurkundig Laboratorium te Leiden. 

 Onderzoekingen over magnetisme. III. H. Kamkrlingh Ottnes en 

 Albert Perrikr: „Over paramagnrtisme en diamagneti.sme bij 

 zeer lage temperaturen.''' 



§ 1. Inleiding. In een vorig onderzoek (Med. N°. LI 6 Zittings- 

 versl. April 1910) hebben wij de magnetisatie van zuurstof nagegaan 

 tot temperaturen dicht bij het vriespunt van waterstof. De afwijkingen 

 van de wet van Curie, welke wij daarbij vonden, schenen ons in 

 verband te kunnen worden gebracht met de vraag in hoeverre de 

 electronen, die aanleiding geven tot de magnetische verschijnselen, 

 bij het afkoelen tot zeer lage temperaturen aan de atomen vast- 

 vriezen. 1 ) Dit maakte eene uitbreiding van het onderzoek, in het bij- 

 zonder bij waterstoftemperaturen, tot andere paramagnetische stoffen, 

 die de wet van Curie bij gewone temperatuur volgen, zeer gewenscht. 

 Wanneer men, gelijk ons bleek dat het geval is, ook bij deze stoffen 

 afwijkingen van denzelfdeu aard als bij de zuurstof vindt, dan mag 

 men aannemen, dat die afwijkingen, en als zij met het vastvriezen 

 samenhangen, ook dit vastvriezen zelf, in den aard van het para- 

 magnetisme liggen. Er zal dan voor alle stoffen, zooals in Meded. 

 N". 116 voor zuurstof werd uiteengezet in plaats van de wet van 

 Curie eene meer algemeene moet treden, welke slechts binnen een 

 bepaald gebied van temperaturen niet merkbaar van de wet van 

 Curie afwijkt. 



Toen wij met het hierop gerichte onderzoek reeds geruimen tijd 

 bezig waren verkreeg het uit tweeërlei gezichtspunt een verhoogd 

 belang. 



In de eerste plaats werd door Weiss 2 ) het magneton ontdekt dat 

 in alle magnetische atomen als bestanddeel voorkomt. Zal de gevolg- 

 trekking van Weiss dat de moleculaire magnetisatie der verschillende 

 stoffen door juiste veelvouden van het magneton kan worden uit- 

 gedrukt, voor alle temperatiuen geldig zijn, zoo onderstelt dit de 

 geldigheid van de wet van Curie waarnaast alleen nog plaats is voor 

 sprongsgewijze veranderingen van het aantal magnetonen en van het 

 aantal vrijheidsgraden. Verscheidene van onze waarnemingen schijnen 



V Dit denkbeeld, waarvan in vorige Mededeelingen herhaaldelijk gebruik is ge- 

 maakt (Verg. Weiss en Kamerlingh Onnes Med. N°. 114 Zittg.versl. Febr. 1910, 

 Gomm. N°. 114 p. 9 noot 1)) bleek niet van toepassing op de ferromagnetische 

 stoffen (l.c. p. 9) bij daling tot het vriespunt van waterstof. Onze proeven doen 

 weder de vraag rijzen, hoe het bij nog lagere temperaturen zal zijn. 



*j P. Weiss, CR. CL1I p. 134,222,309,1911, ook: Areh.de Genève, Mei 1911. 



