( 81 ) 



voor de niet volstrekt zuivere monsters van Curie extrapoleerende 

 tot 20°. 3 K. zouden wij X20.3 — — 1.64.10 G hebben moeten vinden, 

 dus eeu bedrag vrij wat grooter dan de proef leverde. Het schijnt 

 dus dat de lineaire verandering van de magnetisatie van bisniuth 

 met dalende temperatuur niet steeds doorgaat, wat ook in overeen- 

 stemming is met de proeven van Fleming en Dewar, die slechts tol 

 vloeibare lucht zijn afgedaald. De twee waarden bij waterstof, onder 

 verlaagden druk kokende, gevonden, schijnen er op te wijzen, dat bij 

 het dalen tot die temperaturen de susceptibiliteit vrij wel onafhan- 

 kelijk van de temperatuur wordt ; ging toch de lineaire verandering 

 verder, dan had men tusschen 20. °3 K. en 13.°9 K. eene vermeerdering 

 van 0.7 °/ moeten vinden, terwijl eerder een vermeerdering waarge- 

 nomen werd. 



Waterstof. Met het oog op aan te brengen correcties hebben wij 

 eene meting van de susceptibiliteit van vloeibare waterstof verricht 

 waarvan de uitkomst waarschijnlijk minder dan 10 °/ v & n de juiste 

 waarde afwijkt. 



Deze bepaling is buitengewoon lastig door de geringe dichtheid en 

 volume susceptibiliteit van de waterstof. Wij vonden K = — 0.1 86.1 -6 

 (volume) en voor de dichtheid van vloeibare waterstof 0.07 (Dewar) 

 stellende v = — 2.7.10 - G . Deze waarde stemt binnen de grenzen der 

 waarnemingsfouten overeen met het getal x = — 3,0 10~ 6 door 

 Pascal ") uitgaande van de organische verbindingen berekend. Daar 

 wij ons voorloopig niet voorstellen deze bepaling te herhalen meenen 

 wij dat er aanleiding is deze uitkomst reeds hier mede te deelen. 



Natuurkunde. - De Heer Kamerlingh Onnes biedt aan Mededee- 

 ling N". 122'' uit het Natuurkundig Laboratorium te Leiden: 

 „Verdere proeven met vloeibaar helium. D. Over de verandering 

 van den galvanischen weerstand van zuivere metalen bij zeer 

 lage, temperaturen, enz. V. Het verdwijnen van den toeerstand 

 van kwik." 



Gelijk in eene vorige Mededeeling (April 1911) werd in uitzicht 

 gesteld heb ik, wederom bijgestaan door de Heeren Dorsman en 

 Holst, de verandering van den weerstand van zuiver kwik bij helium- 

 temperaturen nauwkeuriger nagegaan. De weerstand werd nu gemeten 

 met behulp van de methode van de overelkaargrijpende nevensluiting 

 door een differentiaal galvanometer en van de aftakkingsmethode 

 (meting van stroomsterkte en spanningj. Daarbij werd bevestigd 

 gevonden, dat bij 3° K. het bedrag van den weerstand gedaald is 



2 ) P. Pascal Ann. cbim. et phys. (8e) t. XIX p. 5; 1910. 



6 

 Verslagen der Afdeeling Natuurt Dl. XX. A". 1911/12. 



