( 82 ) 



qeneden 0,0001 van den weerstand van vast kwik bij 0° C. geëxtra- 

 poleerd van uit het smeltpunt. Thans werd echter tevens gevonden, 

 dat het bedrag veel en veel kleiner is dan deze bovenste grens, welke 

 de vorige maal er van kon worden aangegeven. 



De kwikdraad had bij 0° C. een weerstand van 172,7 Si met welken 

 weerstand in vloeibaren toestand overeenkomt 39,7 12 in vasten 

 toestand bij 0° C. van uit het smeltpunt tot 0° C. met de tempera- 

 tuurscoefücient van vast kwik geëxtrapoleerd. Bij 4°,3 K. was deze 

 gedaald tot 0,086 £2 dus tot 0,0022 van het bedrag dat vast kwik 

 bij 0° C. zou geven. Bij 3° K. bleek de weerstand tot beneden 3.10— G i2, 

 d. w. z. tot beneden het tienmillioenste van de waarde die hij bij 

 0° C. heeft, gedaald. Dit bedrag blijft de bovenste grens bij verdere 

 daling van de temperatuur tot 1°,5 K. 



Het lag voor de hand het punt te zoeken, waarbij als de tempe- 

 ratuur stijgt, de weerstand het eerst meetbaar werd. Daarvoor werd 

 iets meer dan 4°, 2 K. gevonden. De weerstand bedroeg toen 230.10 _G i2 

 of minder dan een honderdduizendste van den weerstand bij 0° C. 

 (vast). Bij het stijgen van de temperatuur tot die van het kookpunt 

 (4°,3 K.) klom de weerstand weer tot 0,084 £i. Deze verandering 

 heeft sneller - hoe snel kon nog niet worden uitgemaakt, doch het 

 schijnt wel veel sneller plaats dan overeenkomt met de in de 



December (Februari) mededeeling gegeven formule. Er schijnt in de 

 lijn, die den weerstand van kwik als functie van yaangeeft, tusschen 

 het smeltpunt van waterstof en het kookpunt van helium een buig- 

 punt voor te komen, dat in de gegeven — door mij op grond van 

 hare afleiding ook slechts als gebrekkig beschouwde - - formule niet 

 tot uitdrukking komt. 



Naarmate de bovenste grens, die voor de bij lage heliumtempera- 

 turen overblijvenden weerstand kan worden aangegeven, terugwijkt, 

 neemt het gevonden verschijnsel, dat de weerstand praetisch nul 

 wordt, in beteekenis toe. Wanneer de soortelijke weerstand van 

 een stroom baan millioen maal kleiner wordt dan die van de beste 

 geleiders bij de gewone temperatuur zal het in de meeste gevallen 

 zijn alsof de galvanische weerstand niet meer bestaat. Kan men 

 over geleiders beschikken, die, zoolang de dwarsafmeting niet over- 

 dreven klein wordt, weerstandloos te achten zijn, of over geleiders 

 met uiterst geringe dwarsafmetingen , die slechts geringen weer- 

 stand hebben, hetzij dan cylindrische met doorsneden van de orde 

 van de golflengte van het licht, of vliesvormige van moleculaire 

 dikte, kan de JouLE'sche warmteontwikkeling in een klos bij onver- 

 anderde stroomsterkte vergeleken met de verdampingswarmte van de 

 voor afkoeling beschikbare vloeistof uiterst gering gemaakt worden, 



