( 99 ) 



Physiologie. - De Heer Einthoven doet, mede namens den Heer 

 J. H. Wieringa, een mededeeling over: „Ongelijksoortige vagus- 

 toerkingen op het hart, electrocardiographisch onderzocht" . 



Met behulp van ettelijke electrocardiogramraen wordt aangetoond, 

 dat door vagusprikkeling bij den hond niteenloopende effecten op de 

 hartswerking kunnen worden verkregen. Behalve dat de frequentie 

 der hartslagen door vagusprikkeling wordt verminderd, ziet men, dat 

 de voorkamercontracties worden verkleind en dikwijls in haar vorm 

 worden gewijzigd. 



Er kan een partieel blok worden veroorzaakt. Hierbij volgt niet 

 op elke voorkamercontractie een kamersystole, zooals dat bij de nor- 

 male hartswerking geschiedt, maar herhaaldelijk gaan twee of meer 

 voorkamercontracties aan een enkele kamersystole vooraf. 



Er kan een volledig blok tot stand komen, zoodat kamers en 

 voorkamers elk in haar eigen rhythmus voortkloppen. 



De geleiding door den rechter tak van den auriculo-ventriculairen 

 bundel kan door vagusprikkeling worden bemoeilijkt, zoodat er een 

 atvpische hartscon tractie tot stand komt. Het kamerelectrogram ver- 

 toont daarbij den vorm van de atypische electrogrammen, die door 

 prikkeling van den linker tak van den bundel te voorschijn worden 

 gebracht. 



Ook kan de geleiding door den linker tak van den bundel worden 

 bemoeilijkt, waardoor dan atypische electrocardiogrammen van den 

 tegengestelden vorm te voorschijn komen. 



Ten slotte worden door vagusprikkeling ook belemmeringen in de 

 geleiding van voorkamers naar kamers teweeggebracht, die of een 

 der takken van den bundel van His slechts partieel treffen, óf niet 

 zuiver geïsoleerd in dien tak voorkomen, waardoor dan atypische 

 kamerelectrogrammen ontstaan, welker vorm van de boven beschrevene 

 afwijkt. 



De verklaring van de uiteen loopende resultaten van vagusprikkeling 

 wordt op de eenvoudigste wijze verkregen, wanneer men aanneemt, 

 dat in den stam der zenuw verschillende groepen van vezels aanwezig 

 zijn, waarvan sommige met de voorkamers, andere met den knoop 

 van AschoI'T-Taw ara en weer andere met elk der takken van den 

 auriculo-ventriculairen bundel in verbinding staan. Reageert op een 

 aangebrachten prikkel een groep van vezels sterker dan de andere 

 groepen, dan zal de hartswerking een bijzondere wijziging ondergaan, 

 waarbij iedere afzonderlijke groep van vezels uit den aard der zaak 

 een haar eigen effect zal teweegbrengen. 



