( 101 ) 



Analyse der zwischen Fliesspapier abgepressten Krystalle fülirte zur 

 Formel C,H 6 O a + HO" 1 ). 



Volkomen overtuigd van het beslaan van dit hydraat schijnt 

 Calvert toch echter niet geweest te zijn, want in den titel plaatste 

 hij achter het woord Hydrat een vraagteeken. - - Uit het hiervol- 

 gende zal nu blijken, dat Calvert wel degelijk een hydraat van 

 phenol in handen heeft gehad en dat Paterno en Ampola deze 

 verbinding geheel over het hoofd hebben gezien door de omstandig- 

 heid, dat de vorming van dit hydraat dikwijls achterwege blijft, zoo- 

 dat hier zeer gemakkelijk metastabiele toestanden optreden. Het 

 is daarom niet onwaarschijnlijk, dat de twijfel van Calvert in deze 

 omstandigheid haar grond vindt. 



In de hier nevenstaande TA-figuur stellen de lijnen z <j d^ en 

 6, <?! de twee stukken van de sineltlijn van phenol in het stelsel 

 water-phenol voor, die door het ontmenggebied van elkaar geschei- 

 den zijn. — 



Het merkwaardige in genoemd stelsel is nu dit, dat niettegenstaande 

 ons bleek dat het stuk gd, metastabiel is, men dit gedeelte even ge- 

 makkelijk bepalen kan als het deel zg, daar als regel juist stolpun- 

 ten van het stuk gd l worden waargenomen, wanneer men water- 

 phenol mengsels van met deze lijn overeenkomende samenstellingen 

 zonder eenige voorzorg afkoelt. 



Dit moet dan ook de reden zijn waarom Paterno en Ampola 

 juist deze lijn hebben gevonden, of liever waarom zij alleen vast 

 phenol afgescheiden kregen. De sineltlijn, die zij vonden komt wat 

 gedaante betreft wel met de kromme z g d 1 overeen, maar zij vonden 

 over het algemeen lagere temperaturen ; op sommige plaatsen is het 

 verschil zelfs 1°. 



Uit de fig. is duidelijk, dat bij samenstellingen gelegen tusschen 

 de punten d 1 en b l bij een bepaalde temperatuur zich uit het twee 

 lagen stelsel vast phenol moet afzetten, terwijl bij samenstellingen, 

 tusschen n en d : gelegen, bij diezelfde temperatuur zich de water- 

 rijke vloeistoflaag moet vormen. — Bij warmte-onttrekking heeft op de 

 lijn nd 1 b 1 de omzetting L. 2 — > L l -\- Sphenoi plaats, zoodat ten slotte de 

 phenol-rijkere vloeistoflaag L 2 geheel is verdwenen. Zoolang de 

 drie phasen aanwezig zijn blijft de temperatuur konstant, en dit ver- 

 klaart het feit dat Paterno en Ampola in een bepaald concentratie- 

 traject een eenigszins schommelende stoltemperatuur van ± 1,74° 

 gevonden hebben. Door ons werd de temperatuur van het driephasen 



!) Riskes (Dissertatie Amsterdam 1910 en Re. 30) heeft voor de bereiding van 

 volkomen zuiver phenol van deze omstandigheid gebruik gemaakt, daar de homologen 

 van phenol, voor zoover bekend, geen hydraten geven. 



8 

 Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl, XX. A". 1911/12. 



