( 107 ) 



De bepalingen van SL„G kunnen nog als volgt worden aangevuld. 

 Wanneer we bedenken, dat de druk op SL^G volgens de bepalingen 

 van de Fokcrand en Villard bij 0,35° één atmosfeer bereikt 1 ) en 

 dus bij deze temperatuur de snijding met de isobare doorsnede van 

 één atmosfeer door bet L — G vlak optreedt, waarvan voldoende 

 gegevens in de literatuur te vinden zijn, dan zal het duidelijk zijn, 

 dat we aan de tabel voor SL^G mogen toevoegen de samenstelling 

 van de oplossing van H 2 S in H 2 0, welke bij 0,35° een druk van 

 één atmosfeer bezit. Uit de oplosbaarheidsbepalingen van Fauser 2 ) 

 leiden we af, dat bij 0,35° 4,64 volumina H^S oplossen in één 

 volume water, waaruit volgt x = 99,63. De aldus gevonden waarde: 

 x = 99,63, t = 0,35 blijkt met de andere waarden overeen te stemmen. 



Uit de tabel kunnen we dus nu afleiden, dat h x bij het quadrupel- 

 punt ongeveer 1,3 mol % H^O en L 2 3,4 mol % H„S bevat. 

 Werkelijk blijkt dus, dat de ontmenging zich bijna over de geheele 

 breedte der concentratiefiguren uitstrekt. 



2. In de vorige mededeeling is nog onzekerheid blijven bestaan 

 in de samenstelling van het hydraat. De eerste analyse van het in 

 1840 door Wöhler gevonden hydraat werd door de Forcranü ver- 

 richt. Bij deze analyses, welke eerst tot de formule H„S 15 aq 

 leidden *), later tot H.,S 12 aq 4 ), merkt de Forcrand op, dat het 

 lastig is deze verbinding te verkrijgen in drogen toestand ; gewoonlijk 

 blijft bij de vorming der verbinding eene hoeveelheid water aan de 

 inwerking van het gas onttrokken, doordat liet door een laag van 

 de vaste stof wordt ingehuld. Dit bezwaar, dat zich op volkomen 

 analoge wijze bij de andere gashydraten voordoet, beeft ten gevolge 

 gehad, dat voor de samenstelling der hyd raten de meest verschillende 

 formules zijn voorgesteld, die naarmate de onderzoekingen met meer 

 zorg werden herhaald steeds geringer watergehalte bezitten. Zoo bleek 

 bij eene later door de Forcrand en Villard uitgevoerde analyse de 

 samenstelling H a S 7 aq de meest waarschijnlijke te zijn 5 ), maar van 

 deze analyse wordt door beide onderzoekers medegedeeld, dat ook 

 in dit geval het watergehalte waarschijnlijk nog te hoog is. Villard 8 ) 

 komt tot de;:e conclusie door de groote analogie tusschen dit hydraat 

 en de talrijke andere hydraten, welke door hem onderzocht zijn 

 en voor welke door zijn uitgebreid onderzoek de algemeene formule 



!) de Forcrand en Villard. C. r. 106 851 (1888). 

 ! ) Landolt — Börnstein. Tabellen 1905. blz. 602. 

 3) De Forcrand. G. r. 94 967 (1882). 

 *) De Forcrand. Ann. chim. phys. (5). 28. 5 (1883). 

 S) De Forcrand en Villard. C. r. 106. 1402 (1888). 

 «) Villard. Ann. chim. phys. (7) 11 289 (1897). 



