( 126 ) 



kratet'bodem scheen de stoom-ont wikkeling zelfs iets minder gewor- 

 den. Daar ook de bestaande solfataren en warme bronnen in bare 

 werking, voor zoover door ons zelf of uit berichten kon worden 

 nagegaan, geen e verandering toonden, kon liet ontstaan der nieuwe 

 solfatare, ook als hydro-thermaal verschijnsel, geheel als op zich zelf 

 staand en van plaatselijken aard worden beschouwd. 



Toen was vastgesteld dat eene andere oorzaak voor de seismische 

 onrust niet bestond, kreeg het samentreffen van de intreding en 

 maximale hevigheid daarvan met het ontstaan der Pen toe-sol fatare 

 beteekenis. Een verdere steun voor het aldus waarschijnlijk gewor- 

 den causale verband was dat, gelijk reeds aangeduid, het pleïsloseiste 

 gebied met de naaste omgeving dier solfatare bleek samen te vallen. 

 Te Tombatoe was de aardbeweging niet krachtiger dan in de 

 Tondano-hoogvlakle, en te Amoerang moeten intensiteit en frequentie 

 overeengekomen zijn met die te Menado. Het schijnt dat over het 

 geheel de seismische verschijnselen zuid en west van het Sopoetan- 

 gebergte iets zwakker waren dan in het noorden en oosten. 



Utrecht, Mei 1911. 



Micro-biologie. De Heer Hoogewtcrff biedt eene mededeeling 



aan van den Heer Dr. N. L. Sühngen : „Thermo-tolerante 

 lipase" . 



(Mede aangeboden door den Heer Beijerinck.) 



Onder thermo-tolerante lipase wordt in deze mededeeling een 

 vetsplitsend-enzym verstaan, dat eene verhitting op 100° Celsius 

 gedurende 5 minuten zonder ontleding verdraagt. 



Thermo-tolerante lipase wordt afgescheiden door de microben van 

 de groep der B. fluorescens liquefaciëns waaronder in dit verband 

 ook B. punctatum, B. pyocyneum en B. liquefaciëns clous gere- 

 kend worden. Het enzym wordt niet gevormd door de groep der 

 B. Upolyticum, B. stutzeri, B. fluorescens non liquefaciëns, noch 

 door Oïdium lactis aërogems, Aspergillus niger, Penicillium glaucum 

 en Cladosporium butyri, welke alle een vetsplitsend enzym afscheiden 

 waarvan de ontleding reeds bij 80° C. plaats heeft. 



De meest geschikte voedingbodem voor bovengenoemde smeltende 

 bakteriën is vleeschwater 3 % pepton terwijl de kuituur met vrucht 

 geschiedt in Erlenmeyerkolven onder aërobe voorwaarden bij ± 23° C. 



lnfecteeren we zulk een kultuurmedium met een der genoemde 

 smeltende bakteriësoorten, dan is na 6 dagen kuituur door de 

 microben in de vloeistof een belangrijke hoeveelheid thermo-tolerante 



