( 132 ) 



raking over den stam en over de daarop groeiende planten en kun- 

 nen ondanks hun kleinheid zeer onaangenaam bijten. Sedert hebben 

 wij op tal van plaatsen steeds opgemerkt, dat waar de Dischidia's 

 algemeen voorkomen ook dezelfde miersoort in groot aantal op de 

 hoornen leeft. Ook in de buurt van Kediri, een plaatsje op een dag- 

 reis afstands van Semarang gelegen, zag ik deze planten in groot 

 aantal in de toppen der schaduwboomen eener koffïeonderneming. 

 De aandacht werd hierop gevestigd, omdat de kofïïeboomen op een 

 bepaalde plaats sterk werden aangetast door een kleine miersoort, 

 die de schors vernielde en hiervan gangen bouwde, waardoor een 

 groot aantal koffieboomen afstierf. Het bleek de reeds in den titel 

 vermelde miersoort te zijn. Dat er verband bestond tusschen het 

 leven van de drie bovengenoemde Dischidia's en de miersoort was 

 ons reeds lang duidelijk, welk verband dit was, hebben wij eerst 

 in de laatste twee regenmoessons kunnen vinden. 



Eenigen tijd geleden is een artikel van Ridley over symbiose tus- 

 schen planten en mieren verschenen, waarin deze onderzoeker o.a. 

 mededeelt, dat er van een echte symbiose tusschen mieren en Dischi- 

 dia Raftlesiana geen sprake kan zijn. Misschien zou zijn meening 

 anders zijn geweest, wanneer hij het verband had gekend, dat er 

 bestaat tusschen deze mieren en de kiemplanten, al zijn ook wij van 

 opinie, dat voorloopig nog niet voldoende gronden bestaan om een 

 symbiose aan te nemen. Hetgeen wijzelf hierover gevonden hebben, 

 zullen wij in een uitvoerig artikel mededeelen. Daar wij niet zoo 

 heel veel tijd hebben om voor ons zelf te werken en het in den titel 

 van dit stuk vermelde gedeelte een afgerond geheel vormt, geven wij 

 hierbij een kort overzicht van de door ons waargenomen feiten. 



De zaden van Dischidia Raftlesiana en nummularia hebben bijna 

 geheel denzelfden vorm, (die van D. collyris kennen wij nog niet), 

 alleen zijn die van de eerstgenoemde plant ongeveer \ \ maal zoo 

 groot, als die van D. nummularia. Beide bezitten aan liet eene einde 

 een fraaie haarkuif, die uit lange witte haren bestaat. De zaden zijn 

 zijdelings afgeplat en bezitten op de smalle kant, aan de tegenover- 

 gestelde zijde als de haarkuif een dunnen, witten kam, die scherp tegen 

 de donkerbruine, bijna zwarte zaadhuid afsteekt. Deze kam is aan 

 het einde het breedste en wordt naar de andere zijde van het zaad 

 toegaande langzamerhand smaller, om ongeveer halverwege op te 

 houden. Deze kam bestaat uit dunwandige van olie en eiwit voor- 

 ziene cellen. Hij is op de teekening, die Schimper van het zaad van 

 D. Raftlesiana geeft, duidelijk te zien. (PI. 6 figuur 6). 



Wanneer men op een zoningen, stillen dag onder de Mangifera's 

 wandelt, die soms geheel met de grijze strengen van D. nummularia 



