( 143 ) 



dp 



dT 



sf/x 



Ö 2 lf- 

 OV 



dv° 



v,f 



heett uiteengezet, bezitten deze lijnen in normale gevallen twee 

 horizontale en twee vertikale raaklijnen, en nu valt er met betrekking 

 tot Fig. 1 op te merken, dat, daar wij hebben ondersteld dicht bij 

 de samenstelling van een kritisch eindpunl te zijn, v s f niet. alleen op 

 de connodale, maar ook nog ver daarbuiten positief is, zoodat de 

 vloeistoftak, die van L uitgaat, en de damptak die in G aanvangt, 

 vertikale raaklijnen in het stabiele gebied bezitten. 



Gaan wij nu naar grootere concentraties van anthrachinon, dan 

 beweegt zich de grenskromme ten opzichte van de lijn vast-fluïde 

 meer naar rechts d. w. z. naar hoogere temperatuur. Bovendien 

 bewegen zich beide krommen omhoog, dus naar hoogeren druk, 



/>f i. 



maar de linksche tak van de lijn vast-fluïde beweegt zich in dit 

 opzicht het snelst, zoodat de linksche ontmoeting bij een zekere 

 samenstelling overgaat in een raking, waarna dit kontakt geheel 

 wordt verbroken. 



Vóór dat het echter zoover is, treedt het veei besproken kritisch 

 eindpunt op, want het plooipmit verschuift naar rechts, en is dit 

 eindelijk saamgevallen met het punt G, liet eindpunt van de eerste 

 driephasenlijn (zie Fig. 1), dan wil dit zeggen, dat de vloeistof- en damp- 

 phase, die met vast anthrachinon koëxisteeren, identiek geworden zijn. 



Dit geval, dat door Fig. 2 wordt aangegeven vertoont nog dit 



