( 145 ) 



en verder de PP-doorsneden van de oppervlakken vast-fluïde voor 

 verschillende standvastige waarden van x, (mol. % anthrachinon) 

 terwijl voor een paar zéér geringe anthraehinon-concentraties tevens 

 de doorsnede van het vloeistof-damp oppervlak is aangegeven, welke 

 echter door haar kleinheid helaas niet zeer duidelijk is. 



Beginnen wij met de P P-doorsneden overeenkomstig de zeer 

 geringe anthraehinon-concentraties van 0.1 en 0.2 mol. °/ , dan valt 

 er op te merken, dat, terwijl het punt, waar de grenslijn voor 

 vloeistof-damp een vertikale raaklijn bezit, en waar dus V[ 9 = is, 

 nog in het stabiele gebied ligt, de lijn voor vast-fluïde onder de 

 driephasen lijn reeds een maximum-druk en een maximum-tempe- 

 ratuur in het stabiele gebied vertoont, waaruit volgt, dat zich hier 

 een dubbel retrograad verschijnsel voordoet. 



Bij dezelfde temperatuur laat zich n.1. bij vol. vergrooting of 

 verkleining achtereenvolgens retrograde condensatie en retrograde 

 stolling waarnemen. (Zie Fig. 3 van de mededeeling „Over terug- 

 loopende damplijnen" in dit verslag). 



Bij de samenstelling 0.3 mol. % is c 'e retrograde condensatie 

 juist verdwenen, maar de retrograde stolling onder de driephasenlijn 

 blijft bestaan. Dit verschijnsel van retrograde stolling moet ook boven 

 de driephasenlijn bestaan, maar het punt, waar de bovenste tak van 

 de lijn vast-fluïde een vertikale raaklijn bezit, ligt bij zoo hooge 

 drukkingen, dat boven de driephasenlijn tot heden nog geen retro- 

 grade stolling is gevonden. 



Beschouwen wij nu de {PT) £ doorsnede overeenkomstig de samen- 

 stelling 0.9 mol. %> dat is de samenstelling van het eerste kritische 

 eindpunt, dan valt er op te merken, dat de lijn voor vast-fluïde bij 

 deze concentratie voor de tweede maal door de grenslijn loopt, en 

 wel zoo, dat de bovenste snijding bij ongeveer 46 atmosfeeren plaats 

 grijpt, waaruit volgt, dat hetzelfde verschijnsel, zooals dan ook ge- 

 vonden is, reeds bij kleinere anthraehinon-concentraties moet optreden. 



Een gevolg van deze tweede ontmoeting is dit, dat de rechtsche 

 tak van de lijn voor vast-fluïde nu niet meer ongestoord verder loopt, 

 maar op de driephasenlijn stuit, waar hij, zooals reeds in fig. 2 

 schematisch werd aangewezen, metastabiel resp. labiel wordt, om bij 

 een lageren druk weer in het stabiele gebied te voorschijn te komen. 



Bij de samenstelling 1.3 mol. % wordt nog altijd de eerste tak 

 van de driephasenlijn gesneden, en de lijn voor vast-fluïde vertoont 

 nog juist een druk-maximum in het stabiele gebied, doch dit is zóó 

 flauw, dat wij wel zeggen kunnen, dat dit de grootste anthrachinon- 

 concentratie is, waarbij dit druk-maximum nog in het stabiele gebied 

 optreedt. 



