( 146 ) 



De ontmoeting van de vast-fluïde-lijn met de diïephasenlijnen 

 heeft dus tot hier plaats gehad in de punten, waar w„f neg. is, 

 doch bij grootere concentraties komt daar verandering in. 



Nemen wij thans de samenstelling 1.9 mol. %, dan merken wij 

 op, dat de lijn voor vast-fluide den eersten tak der driephasenlijn 

 reeds heeft losgelaten, zoodat nu het dru/cminimum in het stabiele 

 gebied gekomen is; het drukmaximum daarentegen is verdwenen, 

 en de ontmoeting met de driephasenlijn heeft nu plaats in een punt 

 waar w,f positief is, waaruit volgt, dat w„f op de driephasenlijn 

 door nul is gegaan ; en bedenken wij nu, dat dit geldt voor een 

 anthrachinon-concentratie, die kleiner is dan die overeenkomstig het 

 tweede kritisch eindpunt q, dan volgt hieruit, dat de omkeering 

 van het teeken van iu s j op den damptak van de tweede driephasen- 

 strook plaats grijpt. 



Gaan wij vervolgens tot de concentratie 2.6 mol. % over, dan 

 zien wij, dat de lijn voor vast-fluide in hoofdzaak dezelfde gedaante 

 heeft als die van de samenstelling 1,9 mol. %> maar zij is vrij sterk 

 omhoog en naar rechts verschoven, terwijl het druk-maximum minder 

 diep geworden is. 



Bij de volgende samenstelling van 3,6 mol. % is dit laatste in nog 

 veel sterkere mate het geval, en bij 4,2 mol. °/ is het minimum 

 nog juist aanwezig om bij 5,7 mol. ° geheel verdwenen te zijn. 

 Hieruit zien wij dus, dat de ontmoeting met de driephasenlijn bij 

 deze samenstelling plaats grijpt in een punt waar w„f negatief is, 

 zoodat wij tot de conclusie komen, dat de grootheid w s f voor de 

 tweede maal door nul is gegaan, en daar nog steeds de samenstelling- 

 van het tweede kritische eindpunt niet is bereikt, volgt hieruit, dat 

 dit alles plaats heeft op den damptak van het tweede deel derdrie- 

 phasen-strook. 



Dat dit hier een noodzakelijkheid is, is onmiddellijk in te zien, 

 wanneer men bedenkt, dat de lijn voor vast-fluide in twee punten 

 horizontale raaklijnen bezit, dus twee plaatsen waar iv s f=0, die bij 

 stelsels zonder kritische eindpunten binnen de connodale zullen liggen, 

 doch hier bij een reeks van samenstellingen, tusschenjj en q gelegen, 

 naar buiten zijn getreden. 



Nu weten wij, dat bij de samenstelling van het tweede kritisch 

 eindpunt q 



dTsLu \dT s f/ x v SJ 



en daar nu bij het stelsel aelher-anthrachinon T negatief is, 



dT S LG 

 zal w s f in het punt q ook negatief moeten zijn. 



