( 2t)8 ) 



met een cioor koken gesteriliseerde l°/ glukose oplossing, en eenige 

 druppels toluol. Bij proeven met toetreding van lucht kwam in de 

 gesloten kolf een geregelde stroom van gesteriliseerde, koolzuurvrije 

 lucht 1 ) en ging de uittredende luchtstroom eerst door een chloorcal- 

 ciumapparaat, dan door een kaliapparaat (met CaCl 2 buisje). De 

 gewiehtstoename van het kaliapparaat wees de gevormde quantiteit 

 koolzuur aan, terwijl dit ook bij enkele proeven qualitalief aange- 

 toond werd met barietwater. 



Voor het onderzoek in een waterstofatmosfeer werd de kolf eerst 

 met waterstofgas, dat door verdunde kaliloog gezuiverd was, gevuld ; 

 daarna onder de noodige voorzorgen enzym, suikeroplossing en een 

 paar druppels toluol erin gebracht. Dan ging tijdens de proef een 

 gezuiverde waterstofstroom door de kolf en voerde het geproduceerde 

 C0 2 in 't kaliapparaat; na afloop werd C0 2 vrije lucht doorgeleid, 

 teneinde de gewiehtstoename van 't laatste te kunnen bepalen. 



De proeven duurden steeds 48 uur 2 ), slechts een enkele maal 

 bepaalde ik de C0 2 productie in opeenvolgende perioden van 3 en 

 6 uur. maar vond geen groote verschillen. Trouwens was de methode 

 voor opeenvolgende bepalingen met kleine tusschenpoozen niet 

 geschikt, daar men anders na het sluiten der proef, door verhitten 

 der vloeistof in de kolf lot + 70° nog even de stroom doorvoeren 

 moet om alle koolzuur in 't kaliapparaat te leiden 3 ). 



Steeds werd de vloeistof in de kolf na afloop der proef een oogen- 

 l > lik gekookt en onderzocht door middel der jodoformreactie, of er 

 in 't eerste distillaat ook alcohol te vinden was; het resultaat was 

 stpeds negatief zoowel in de lucht als in een waterstofatmosfeer 4 ). 



Dan werd de vloeistof afgekoeld, op volume gebracht en gefil- 

 treerd. Ik bepaalde in het filtraat de quantiteit organisch zuur be- 

 nevens die der glukose, zoowel voor als na koken met verdund 

 zoutzuur 5 ). Contróleproeven, waarbij de vloeistof direct na de men- 

 ging gekookt werd, gaven de totale quantiteiten reduceerende suiker 

 en organisch zuur bij het begin der proef; de laatste bedroeg bij 



!) Daartoe werd de lucht door een sterke kaliloogoplossing geleid, die van wat 

 toluol voorzien was. 



2 ) De proeven met 't preparaat uit de bloeikolven geschiedden in het daglicht ; 

 daar organische zuren in waterige oplossing langzaam door het licht ontleed 

 worden, zijn de gevonden quantiteiten iets te klein. 



3 ) Als er nog sporen C0 2 achterblijven, is de uitkomst natuurlijk Ie laag. 



é ) Slechts een paar druppels werden overgedestilleerd. Meestal wees de reuk op 

 sporen boterzuur. 



6 ). De glukose bepalingen geschiedden volgens de methode 'van N. Schoorl. 

 Ned. Tijdschrift voor Pharmacie 1899. De quantiteit was na koken met HG1 

 meestal even groot als voor het koken ; de eerste waarden zijn hier vermeld. 



