( 213 ) 



maakt dus in dit geval de ademhalingsenzymen volstrekt niet onwerk- 

 zaam ; hun suikersplitsend verinogen blijft zeer krachtig. 



Op dezelfde wijze kon ook uit de bladeren van Sauromatum een 

 dergelijk, maar zwakker werkend ruwenzym verkregen worden, 



In het aetherextrakt der zure vloeistof werd aangetoond citroen- 

 zuur, dat door de werking der ademhalingsenzymen ten koste van 

 glukose moet gevormd zijn. 



Amersfoort, September 1911. 



Aardkunde. — De Heer Molengraaf*' biedt eene mededeeling aan 

 van den Heer H. A. Brouwer : „Over eigenaardige zeef struc- 

 turen in alkalirijke stolling sgesteenten. 



(Mede aangeboden door den Heer Hoogewerff). 



In verband met de kristallisatievolgorde der mineralen in alkali- 

 rijke magma's zijn de hieronder te vermelden poikilitische structuren, 

 die voorkomen in nepheliensyenietische gesteenten der Pilandsbergen 

 (Transvaal) van belang. 



1. Vergroeiingen van donkere mineralen mei veltspaten 

 en veldspatoïden. 



Een late kristal lisatie der alkalipyroxenen en alkaliamphibolen is 

 bekend in alkaligranieten, alkalisyenieten en nepheliensyenieten. 

 Zeefstructuren, waarbij de donkere mineralen zich skeletvormig tus- 

 schen de kleurlooze vertakken, vindt men b.v. in de paisanieten en 

 de alkaligranietporphyren van Zinder (Sokoto) *). In de gesteenten 

 der Pilandsbergen is deze structuur verbreid en bereikt een zeer 

 volkomen ontwikkeling in aegirienamphiboolbiotietnepheliensyeniet- 

 porphyren van Wijdhoek (701), waarin voornamelijk de alkali- 

 amphibool zich vertakt, in over grooten afstand gelijk georiënteerde 

 skeletten, tusschen de elementen der grondmassa : nephelien, sodaliet 

 veldspaatzuiltjes. biotiet, vloeispaat, erts en sporen apatiet 2 ). Macro- 

 scopisch ziet men deze kristallen als enkele m.M. groote, ronde 

 vlekken tegen een grijze midden- tot fijnkorrelige massa afsteken. 

 De enkele grootere biotietkristallen en de in geringe hoeveelheden 



1 ) A. Lacroix. Sur les micro-granites alcalins du territoire de Zinder. 

 C R. Ac des Sciences, t. GXL p. 22. 1905. 



2 ) Vgl. PI. IV, fig. I en 2 in H. A. Brouwer. „Oorsprong en samenstelling der 

 Transvaalsche nepheliensyenieten." Den Haag. Mouton en Go. 1910. 



