( 214 ) 



aanwezige aegirien vertoonen hetzelfde skeletachtige karakter. De 

 biotiet komt ook in kleine kristallen in de grondmassa voor, terwijl 

 de pyroxeen en amphibool, evenals grootere veldspatoïdkristallen, 

 duidelijk geheel na de kleurlooze mineralen zijn gekristalliseerd. 



Dezelfde zeefstructnur door omsluiting der kleurlooze mineralen 

 vinden we in molengraaffiet- en astrophylliet-kristalleri terug. 



In lavenietvoerende lujaurietporphyren van Wijdhoek (701) zijn 

 de grootere kristallen van aegirien en molengraaftiet met kleine 

 nephelienkristalletjes doorzeefd '), terwijl de veldspaatkristallen geheel 

 vrij van insluitsels zijn. 



Poikilitische vergroeiingen van astrophylliet met veldspatoïden 

 vinden we in naburige astrophyllietlujaurieten, waar talrijke idiomorphe 

 pseudomorphosen van zeolieten en analeiem naar nephelien, evenals 

 aegirien, door groote astrophyllietkristallen worden omsloten. In 

 peotolietrijke lujaurietporphyren van Wijdhoek (701) omsluiten 

 sterk pleochroïtische eukolietkristallen poikilitisch nephelien en soda- 

 liet, terwijl ze door veldspaatzuilen soms in twee helften worden 

 geknipt op dezelfde wijze als de augieten der diabazen. 



2. Vergroeiingen der veldsjiaten en veldspatoïden onderling. 



In de sub 1 vermelde aegirienamphiboolbiotietnepheliensyeniet- 

 porphyren komen naast de doorzeefde kristallen der donkere mine- 

 ralen ook talrijke groote kristallen voor van idiomorphen nephelien, 

 die eerst tusschen gekruiste nicols duidelijk tegen het fijnkristallijne 

 mengsel afsteken. Deze nephelien is soms insluitselvrij, soms doorzeefd 

 met zuiltjes van veldspaat. Het komt voor, dat de nephelienkristallen 

 zelf door een amphiboolskelet zijn omgeven en op hun beurt talrijke 

 veldspaat- en ook biotietkristalletjes omsluiten. Er beslaan alle over- 

 gangen tusschen veldspaatvrijen en veldspaatrijken nephelien, in een 

 tussehenvorm zijn de veldspaatzuiltjes zeefaehtig tot de randzóne 

 beperkt. 



In dit, gesteente waren dus echte phenocristen van nephelien reeds 

 vóór het fijnkristallijne mengsel gekristalliseerd. 



Het omgekeerde geval, waarbij de veldspatoïden door grootere 

 kristallen van veldspaat en dan tevens door grootere veldspatoïd- 

 kristallen worden omsloten, vindt men in aegiriennepheliensyeniet- 

 porphyren van Olivenfontein (145) op zeer fraaie wijze ontwikkeld, 

 terwijl in mindere mate de omsluiting van veldspatoïden door veld- 



J ) Zie fig. 9, blz. 158. in id. 



