( 219 ) 



plaats vinden, voornamelijk mei hel dool te trachten de mogelijke 

 tusschentrappen, C 6 H 5 C1 5 en C,H 4 C1 4 , te isoleeren. Deze tusschenver- 



bindingen hebben namelijk niet alleen belang voor het inzicht in 

 de bij de afsplitsing optredende invloeden, maar de laatstgenoemde 

 verbinding, C 6 H 4 C1 4; is bovendien interessant, daar zij het additie- 

 product van twee atomen chloor aan dichloorbenzol voorstelt, dat 

 volgens Hoj.i.kman en Boeseken (Kon. Akad. v. Wet. (1910) 535), 

 eveneens den tusschentrap moet vormen bij de verdere chloreering 

 van dichloorbenzol. 



Ten slotte stelde ik mij nog de vraag of' de splitsing in HC1 en 

 trichloorbenzol ook gemakkelijk uil te voeren 7,011 zijn door middel 

 van een weinig; A1C1, of FeCl,, de beide katalysatoren, die bij de 

 halogeneeriiiK der benzolkoolwaterstoffen zulke voortreffelijke diensten 

 bewijzen. 



De bereiding der benzolhexachloriden. 



Ter bereiding der benzolhexachloriden werd gebruik gemaakt van 

 de methode van Matthews (l'liem. Soc. 59. 165), waarbij chloor 

 geleid wordt in benzot, dat zich boven een 1 %,-ige NaOH-oplossing 

 bevindt. Directe beschijning door het zonlicht versnelt de absorptie 

 van het chloor zeer. Evenals Matthews verkreeg ik eene vaste 

 kristalmassa naast eene zware olie. De olie werd opnieuw met chloor 

 behandeld, absorbeerde echter zeer slecht en zette nagenoeg geen 

 kristallen meer af. 



De kristalmassa werd ter scheiding van het c- en ,^-isomeer aan 

 stoomdistillatie onderworpen. In tegenstelling met Matthews, die 

 «leze methode als quantitatief beschouwt, kon ik aantoonen dat ook 

 een weinig van het ,?-isomeer mee overgaat. Door omkristalliseeren 

 van het overuestoomde uit 80 °/o~'8' e ijsazijn verkrijgt men het a-iso- 

 meer nu zuiver. Stolpunt 15!S .0. 



Het in de distillatiekolf achtergeblevene kristalliseert men het best 

 om uit benzol. Men verkrijgt het ji-isomeer dan in prachtig diamant- 

 glanzende regulaire kristal letjes. 



< )m eene verklaring te vinden voor het feit, dat Matthews na 

 herhaalde omkristallisatie van het ruwe benzolhexachloride, steeds 

 als smeltpunt 157° (gecorr.) vond, terwijl het toch een mengsel bleef, 

 dat niet te scheiden viel, heb ik van een paar mengsels der beide 

 isomeren de stolpunten waargenomen. 



«-isomeer. l e stolp. 2 e stolp. 



98 °/o 156 °- 4 



90.1 ,, ± 170° 155°.4 



79.7 „ ± 200° 155°.5 



16* 



