( 220 ) 



De beide isorueren vormen dus een eutecticum bij 155°. 5. Van 

 vorming van mengkristallen werd niets bemerkt. Klaarblijkelijk beeft 

 dus Matthews deze eutectische temperatuur steeds als smeltpunt 

 waargenomen. Om dit nog nader aan Ie loonen heb ik eveneens 

 het. ruwe benzolhexachloride eenige malen omgekristalliseerd en daarna 

 het stolpunl bepaald. Hel ie slolpunt lag boven 200°, doch bij 155.°2 

 werd een scherp 2e slolpunt waargenomen, waarbij nagenoeg de 

 geheele massa Aast werd. Het feit, dal de samenstelling van dil 

 eutectische mengsel zoo dicht aan den «-kant ligt en hel feit, dat 

 het p?-isomeer zoo veel minder oplosbaar is dan het «-, geven te 

 samen de verklaring van Matthews bevinding. 



Isoleering run, twee nog onbekende benzolhexachlorideti. 



De naast de kristallen van «- en ,'?-benzolhexachloride in vrij 

 groote hoeveelheid verkregen olie werd door mij aan een nader 

 onderzoek onderworpen. Volgens Matthews (l.c. )is de hoeveelheid olie 

 na herhaalde chloorbehandeling slechls gering en bestaat zij hoofdzake- 

 lijk uit gechloreerde benzolen. Mijn uitkomsten zijn hiermee in strijd. 



De olie werd onderworpen aan stoomdistillatie. Hierbij ging 

 een aanmerkelijke hoeveelheid van een vloeislof over, die grooten- 

 deels bleek te bestaan uit benzol benevens een zeer geringe hoeveel- 

 heid mono- en dichloorbenzol. Hooger gechloreerde producten 

 waren hierin niet aanwezig. De stoomdistillatie werd gestaakt zoodra 

 er weinig meer overging. In de dislillatiekolf was nu een gelei- 

 achtige massa achtergebleven. Hiervan werd het water afgeschonken 

 en de achterblijvende olie werd met ongeveer het dubbele volume 

 ether geschud. Er scheidde zich een fijne witte kristahnassa af. Deze 

 werd afgezogen en smolt onscherp tusschen 140° en 150°. Bij 

 stoomdistillatie daarvan ging een witte kiïstallijne stof over, die 

 na omkristallisatie uit 80 /oigen ijsazijn bij 157° smoll en a-CoHjCl, 

 bleek te zijn. Het residu in de kolf bleek grootendeels te bestaan uil 

 /?-C„H c Cl„. 



De etherische oplossing, boven verkregen, werd op Na 2 S0 4 

 gedroogd, daarna werd de ether afgedistilleerd. Het residu was een 

 bruingele olie, die na eenige dagen staan nagenoeg geheel kristalli- 

 seerde. Deze olie, in alcohol opgelost, splitste niet alcoholische kali onder 

 warmteontwikkeling momentaan HC1 af. Een titratie van het afsplits- 

 bare HC1 volgens Volhard leverde 93°/ van de theoretische waarde, 

 berekend op C^H^Cl,,. Zij bestond dus grootendeels nog uit benzol- 

 hexachloriden. Toen deze olie in een vaste kristalmassa was overge- 

 gaan, werd deze met een geringe hoeveelheid alcohol in een mortier 



