( 228 ) 



ter afsplitsing van een molecuul HC1. Na eenigen tijd koken werd 

 de methylalcoliol gedeeltelijk afgedistiileerd. Bij bekóeling zette zich 

 uit de oplossing onveranderd a-C,H 6 Cl B af, smeltende bij 157°. 



Dezelfde proef werd herhaald met aethylalcohol en aethylalcoh. 

 kali. Hier werd eveneens onveranderd «-C 6 H 6 C1 6 teruggekregen. 



Een analoge proef, uitgevoerd met hel (ï-isomeer, leverde eveneens 

 weer onveranderd (3-isomeer op. Eveneens werden bij twee dergelijke 

 proeven niet het <i- en het y-isomeer, doch nu in de kou, deze 

 isomeren groolendeels onveranderd teruggevonden. 



Het gelukte dus niet de afsplitsing trapsgewijs te doen verloopen, 

 steeds worden drie moleculen HCI tegelijk afgesplitst. 



Nader bewijs voor het ontdaan rui 1.2.3- en 1.3.5-trichloorbenzol 



bij de a/braak. 



De samenstelling der reactieproducten werd uit de eerste en tweede 

 stolpunten afgeleid. Hierbij werd dus stilzwijgend aangenomen, dat 

 de mengsels alleen uil Irichloorbenzolen bestonden en dus de verlaging 

 der stolpunten alleen aan 1.2.3- en 1.3.5-trichloorbenzol te wijten 

 was. Door gefractioneerde distillatie der reactiemengsels en refracto- 

 metiïsch onderzoek van de eerst- en de laatst overgaande druppels 

 kon dan ook duidelijk vastgesteld worden, dat vreemde bijmengsels 

 afwezig waren. Toch leek het mij niet ondienstig ook langs zuiver 

 chemischen weg de aanwezigheid van 1.2.3- en 1.3.5-trichloorbenzol 

 vast te stellen, aangezien dit tot op heden alleen voor het 1.2.4-isomeer 

 was geschied. 



170 gr. ruw benzolhexachloride werd met methylalcoholische kali 

 gekookt. Het hierbij ontstane trichloorbenzol werd aan gefractioneerde 

 distillatie onderworpen om te trachten een gedeeltelijke scheiding der 

 isomeren te verkrijgen. Dit mislukte echter volkomen. Nu werd het 

 trichloorbenzol door schudden mei rookend zwavelzuur bij gewone 

 temperatuur op de schudmachine overgevoerd in sulfozuur, aangezien 

 de barvlzüuten der sulfozuren der Irichloorbenzolen nog al in kristal- 

 vorm verschillen. Het Ba-zout van L.2.4-trichloorbenzolsulfozuur 

 kristalliseert in lange, zijdeglanzende naalden, moeilijk oplosbaar 

 in water. Het Ba-zout van het 1.2.3-trichloorbenzolsulfozuur kristal- 

 liseert in kleine, glinsterende 6-zijdige plaatjes, terwijl het Ba-zout 

 van 1.3.5-trichloorbenzolsulf'ozuur in veel grootere, rozetvormig gegroe- 

 peerde platen kristalliseert. (Jok deze beide zouten zijn moeilijk oplos- 

 baar in water. Nadat al het trichloorbenzol in oplossing was ge- 

 gaan, werd uitgegoten in water en geneutraliseerd mei BaC0 8 . Door 

 herhaald uitkoken werden de Ba-zouten der sulfozuren uitgetrokken 

 en aan een gefractioneerde kristal lisatie onderworpen. De eerste 



