( 240 ) 



bruikte reagentia (kali en natronloog, zwavelzuur, zoutzuur, salpe- 

 terzuur, methjlalcohol, aether, jodiumwater, gedistilleerd water) was 

 het mogelijk in de sporen pooldraden tot uitstooting te brengen. 



3. De onhoikkelingscyclus van Pleistophora gigantea. 



De jongste stadiën van de ontwikkeling van den parasiet, die ik 

 kou vinden, zijn één- of meer-cellige plasmaklompjes, 9.8 — 11.2 fi lang 

 en 4.6 — 6.3 ;i breed, gelegen tussehen liet bindweef'sel van het 

 gezwel (fig. 1). Deze cellen schijnen zich door schizogonie te 

 vermenigvuldigen, stadiën als die van tig. 1, schijnen daar tenminste 

 op te wijzen ; ze zijn elk door een dunne membraan omgeven. Deze 

 cellen vertegenwoordigen blijkbaar de vegetatieve stadiën der ont- 

 wikkeling, het zijn de trophozoieten. Aanvankelijk zijn de cellen 

 geheel ditfuus tussehen de bindweefsel-fibrillen verspreid. Later leggen 

 ze zich in kleinere of grootere groepen aaneen (tig. 2) ; en 



Fig. 3. 



Omgeven zich tenslotte met een membraan (tig. 3) die hoewel nog 

 zeer dun, toch dikker is dan die der afzonderlijke individuen. 



In de individuen die zich tot groepen aaneengesloten hebben en 

 door een cystenwand omgeven zijn (de pansporablasten), plaatsen 

 zich de kernen in groepen van telkens twee kernen. Dit geschiedt 

 doordat de kernen zich deelen en de deelstukken tegen elkander aan 

 blijven liggen. De geëncysteerde individuen vallen nu in een aantal 

 kleinere cellen uiteen (fig. 4 — 5) die elk twee kernen bevatten, dicht 



