( 25? ) 



ET f il hg m (11) en 2 



.t — u — ir 



N V dn -Bï' 



gebracht kan worden in den vorm 



1 N dn (n z ) 

 Px ~ ~ V,RT dn y . ' 

 Uit de verkregen waarde van log V kan overigens de druk gemak- 

 kelijk berekend worden. Ik zal dit hier achterwege laten. 



7. De gemiddelde waarde van {J, — -//„)' : , dat is van g%, is aan 

 te geven ; men vindt er voor 



P* 

 zoodat dus p / ï,- / _ = l. Past men dit toe om den arbeid te berekenen 

 dien het gemiddeld kost om de afwijkende stelsels uit het stationaire 

 te krijgen, dan vindt men dat 



— ET 



dA = k 



2.\ 



RT 

 zoodat dus per grootheid J, een gemiddelde arbeid — noodig is, 



iv 

 il. w. z. deze arbeid is gelijk aan de energie per vrijheidsgraad. 



Deze uitkomst heeft Einstein ook verkregen. Trouwens men kan 

 bewijzen dat voor ons geval de definitie die Einstein van de waar- 

 schijnlijkheid gaf en de definitie die wij gebruikten identiek zijn, 

 mits men mag onderstellen dat de baan die een systeempunt ten- 

 gevolge van de beweging van het systeem beschrijft, het vlak (of de 

 ruimte) f = constant overal dicht doorloopt. Einstein toch definieert 

 de waarschijnlijkheid van een toestand /,.../, . Ak als de fractie 

 van een zeer langen tijd T waarin hel systeem den genoemden toe- 

 stand heeft. Nu heb ik l ) aangetoond dat de waarschijnlijkheid van 

 een toestand in een tijd-ensemble door 



ds 

 ' r 



kan worden uitgedrukt, '/.■>• is een clement van de systeembaan, V 

 de snelheid waarmede dit doorloopen wordt. Onder C moet men 



rda 



I — over de gesloten systeembaan geïntegreerd. 



De waarschijnlijkheid van een toestand volgens Eisstein wordt nu 



rds 

 J v 



rda 



verslaan I 



C 



'j Verg. Deze Versl. 24 Deo. 1910, p. 80'J. 



