( -2H4 ) 



algemeen gesproken, in gewone kamerlucht is de invloed van de 

 wond als zoodanig buitengewoon groot. Ls hel dus Ie verwonderen, 

 dat met een snede aan de achterzijde en eenzijdige verlichting van 

 den top aan de voorzijde, in gewone kamerlucht de basis zich niet 

 phototropisch kromt ? 



Zooals uil de verdere proeven volgen zal, is de eenige juiste inter- 

 pretatie deze, dal door verdamping uil de wond, de basis de neiging 

 heeft zich achterwaarts te krommen, zoodat de phototropische krom- 

 ming er door wordt opgeheven. Dat de top zich in deze omstandig- 

 heden wel phototropisch kromt is een bewijs te meer voor zijne 

 buitengewone lichtgevoeligheid. 



Deze experimenten bewijzen nadrukkelijk, dat eventueele verwon- 

 dingsproeven per se steeds in een met waterdamp verzadigde ruimte 

 moeten geschieden ; hiertegen is nog wel eens gezondigd, zoodat we 

 gegevens in de plantenphysiologie hebben over zoogenaamde wond- 

 prikkels en geleiding van wondprikkels, die waarschijnlijk meer 

 moeten worden toegeschreven aan een verdampings- dan aan een 

 prikkeleffect ; bijv. wat betreft de geleiding van wondprikkels door 

 doode elementen. 



Als Boysen Jensen vindt dat in met waterdamp verzadigde ruimte, 

 mei een snede aan de achterzijde, de basis zich wèl phototropisch 

 kromt bij verlichting van den top (de verlichte zijde noem ik de voor- 

 zijde) dan wordt dit veroorzaakt doordat door de sterke vermindering 

 der verdamping, ook de achterwaarts gelichte kracht veel kleiner is 

 en dus het phototropisch effect zoo goed als niet wordt tegengewerkt. 

 Maar direct moet hieraan toegevoegd worden, dat in het laatste 

 geval de mate der basale phototropische kromming afhankelijk is 

 van de grootte van de wond, maar vooral van den tijd, dien de 

 geopereerde coleoptielen in de kamerlucht hebben vertoefd alvorens 

 ze in de verzadigde ruimte werden gebracht; een paar minuten ver- 

 toevens in kamerlucht kan reeds voldoende zijn om in de met water- 

 damp verzadigde atmosfeer de phototropische kromming van de 

 basis te niet te doen. Zoowel bij de proeven van Boysen Jensen als 

 bij de mijne werden de operaties steeds in de gewone kamerlucht 

 uitgevoerd, aangezien het zeer groote moeilijkheden meebrengt om de 

 verschillende operaties en praeparatieven direct binnen een met 

 waterdamp verzadigde ruimte te doen. Daarom is het alweer zeer 

 begrijpelijk, waarom Boysen Jensen, als hij in de snede aan de ach- 

 terzijde eerst nog een micaplaatje aanbrengt, in met waterdamp 

 verzadigde lucht geen basale phototropische kromming verkrijgt. Het 

 kost altijd eenigen tijd om een micaplaatje in de zeer fijne snede 

 aan te brengen bij een zwak rood licht bij gemiddeld 8 — 10 plan- 



