( 266 ) 



basis en top was opgeheven, dan moest het toch voor de basis 

 onverschillig zijn of' de top verlicht werd of niet. Nn we echter zien 

 dat bij verlichting van den top, de basis niet naar de wondzijde 

 kromt, komt het vermoeden op, dat er toch, en wel langs de voor- 

 kant van het coleoptiel, geleiding van het phototropisch effect moet 

 plaats vinden. Dit vermoeden werd inderdaad bewezen, toen ik, 

 behalve aan de achterzijde, ook aan de voorkant een snede met mica- 

 plaaije aanbracht, waardoor de vermoedelijke geleiding aan de voor- 

 zijde werd tegengehouden. De proef heb ik dan zoodanig uitgevoerd, 

 dat ik eerst aanbracht een snede aan de voorkant, waarna ik de 

 plant, zooals boven reeds is beschreven, ongeveer driekwart dag in 

 eene, met watei-damp verzadigde ruimte liet bekomen van de operatie, 

 zoodat ze weer rechtop kwam te staan. Daarna werd aan de ach- 

 terzijde een snede met mieaplaatje aangebracht en direct daarop de 

 top verlicht, terwijl ik de plant verder in de gewone kamerlucht liet 

 staan. 



Het is dus eigenlijk de grondproef van Boysen Jensen, alleen met 

 dat verschil, dat, met inachtneming van bijzondere voorzorgen, ook 

 aan de voorkant de geleiding is opgeheven. Het resultaat van deze 

 proef was alweer volkomen overtuigend: nu kromde zich de basis 

 wel degelijk, ondanks de topverlichting, naar de wondzijde. De wond 

 aan de voorzijde doet ook wel haar invloed gelden, maar de versche 

 snede aan de achterkant geeft den doorslag en overheerscht ook de 

 prikkelgeleiding die eventueel langs de beide wonden zou hebben 

 kunnen plaats grijpen. Door dit resultaat is het bewijs geleverd, dat 

 door de snede aan de voorkant werkelijk „iets" is tegengehouden 

 wat vroeger de basis belette zich naar de wondzijde te krommen en 

 wal kan dit „iets" anders zijn dan een phototropisch krommings- 

 effect. Er heeft dus ook aan de voorzijde prikkelgeleiding plaats. 



Een direct bewijs nu, dat de prikkelgeleiding werkelijk overal 

 kan plaats hebben levert de volgende proef. In tegenstelling met het 

 vorige experiment wordt nu, tegelijk, voor en achter een snede met 

 micaplaatje aangebracht, terwijl de plantjes gedurende de geheele 

 proef in de gewone kamerlucht verblijven, dus alweer een proef, 

 geheel in den geest van Boysen Jensen's uitgangsproef, met dat ver- 

 schil, dat de eenzijdige invloed van de snede aan de achterzijde wordt 

 opgeheven door een snede aan de voorkant. Controle-proeven bewijzen 

 dan ook, dat bij een dergelijke proef, zonder verdere verlichting, de 

 basis rechtop blijft staan. Gaan we nu echter de top aan de voorzijde 

 verlichten, dan zien we op ondubbelzinnige wijze de basis een photo- 

 tropische kromming uitvoeren, zij het soms na wat langer wachten. 

 Dit bewijst dus alweer niet alleen dat de hypothese van Boysen 



