( 296 ) 



mogelijke oplossing van 't zout te verkrijgen. Eene 4 Mol. per Liter 

 bevattende oplossing van het bariurazout werd met eene 1,33 Mol. 

 per Liter bevattende oplossing van ferrisulfaat saamgebraclit. Het 

 J3aS0 4 scheidt zich daarbij in eene kolloïdale, zeer viskeuze massa 

 af, welke maakt, dat geene volledige omzetting plaats grijpt, zelfs 

 niet, als men onder voortdurend oniroeren, de eene oplossing met 

 dunnen straal in de andere uitgiet. De afgefiltreerde vloeistof is steeds 

 rijk aan ito-zout, terwijl 't bruinachtig gekleurde praecipitaat bij uit- 

 wasschen met water eene roodbruine oplossing geeft, ivelke eene 

 overmaat van ferrisulfaat bevat. De direkte-doorgeloopen vloeistof is 

 bijna kleurloos, en zeer kleverig; ze wordt geanalyseerd en met ferri- 

 sulfaat zóó lang behandeld, tot ze noch met BaCl^, noch met ver- 

 dund H 2 S0 4 meer een neerslag geeft. Bij herhaling der proef werd 

 steeds die onvolledige omzetting gekonstateerd. 



Ofschoon de hoeveelheid dier dus verkregene, hoogst-gekoncentreerde 

 oplossing slechts eene 200 cm', bedroeg, zoo werden vele eigen- 

 schappen juist hieraan bestudeerd, daar de verschijnselen bij deze 

 zéér sterke oplossingen eenvoudiger waren, dan bij de verdunde. 

 Inzonderheid werd gearbeid met eene oplossing, welke 32,33 pCt. 

 (gewicht-procenten) aan ijzerzout bevatte, overeenkomende met cirka 

 0,06 grammolekuul zout per 100 gram oplossing. 



§ 3. Eigenschappen der oplossing. Ze is licht bruingeel van kleur, 

 doch wordt aan de lucht langzamerhand wat donkerder; door eene 

 overmaat water wordt ze wat geelbruiner, door eene overmaat tri- 

 chloorazijnzuur-oplossing kleurloos. 



Met weinig sterk H 2 SO t wordt ze bijna kleurloos; met verdund 

 H 2 SO t eveneens, doch met een zeer zwak tintje in 't zee-groen. 



Met weinig sterk HNO s wordt ze bijna kleurloos; met eene over- 

 maat (sp. gew. 1,4) lichtgeel. Met weinig sterk HCl wordt ze groen- 

 geel ; met eene overmaat intensief oranjegeel. 



Met azijnzuur wordt ze geel, met alkohol geelbruin, met aether 

 bloedrood, en laat ze zich door herhaald uitschudden met aether, 

 tenslotte alle ferrizout onttrekken. De gedroogde aetherische oplossing 

 levert bij verdamping, nevens wal trichloorazijnzuur, eene roodbruine 

 kristalmassa, welke bij analyse wisselende samenstelling blijkt te 

 hebben, en cirka 10 pCt. C, 56 pCt. Cl en 10 a 11 pCt. Fe bevat. 

 Ze bevat steeds te weinig C voor een normaal ferritrichlooracetaat. 



Eene versch-bereide oplossing geeft met AgNO a eene nauwelijks 

 merkbare Ag C7-reaktie ; oudere oplossingen geven méér Ag Cl. 

 Trouwens hetzelfde verschijnsel vindt men ook bij sterke oplossingen 

 van 'fczuur zelve; het berust, gelijk wij zien zullen, op eene oxydatie 

 door de zuurstof der lucht. 



