( 298 ) 



ïn kolivergent gepolariseerd licht ziet men op a twee donkere 

 hyperbolen ; het assenvlak is waarschijnlijk parallel aan {100}. Sterke 

 dubbele breking, en overal rechte uitdooving. 



Uit deze bepalingen volgt, dat de stof niets anders is dan zuiver 

 hexachloomethaan C 3 C1, , bestudeerd door Brooke l ) in 1824, en later, 

 in 1904, door (tossmer-), welke zijne kristallen uit zwavelkoolstof 

 verkreeg. Gossnkr vindt als optisch assenvlak {100}, met b als scherpe 

 bisectrix ; de dubbelbreking is sterk en negatief, de dispersie: <><0 ? - 

 Spec. Gew. der kristallen: 2,091. 



De metingen van Brooke en Gossner zijn ter vergelijking naast 

 de mijne geplaatst ; bij Gossnek zijn l>- en r-assen verwisseld, maar 

 uit zijne hoekwaarden laat zich, bij de hier geadopteerde opstelling, 

 de assenverhouding berekenen op: a : b : c = 1,79(55 : 1 : 3,1649. 



Er is dus geen twijfel, of beide preparaten zijn volkomen identiek. 

 Eene chloorbepaling volgens Liebig, leverde 89,75"/ CV: berekend: 

 cS9,87"/ Cl. Volgens de methode van Carius wordt, wegens onvolledige 

 ontleding, steeds te weinig Cl gevonden. Het smeltpunt ligt bij 



186° C. ; bijna gelijktijdig sublimeert de stof, zoodal haar tripelpunts- 

 druk slechts weinig van 1 atm. verschillen kan. 



§ 5. Dat nochtans de splitsing in CO., en C s Cl e niet de eenige 

 reaktie behoeft te zijn, als niet bijzondere voorzorgen genomen worden, 

 werd al spoedig duidelijk. Vooreerst deed zich het verschijnsel voor, 

 dat dezelfde oplossing in 't eene val CO^ -\- C^CI^ gaf, terwijl ze in 

 andere apparaatjes eene geelkleuring der vloeistof vertoonde, waarbij 

 vrij 'chloor in gemakkelijk aantoonbare hoeveelheid werd gevormd, 

 nevens zeer weinig chloroform, en waarbij, - - zoo geen overmaat 

 van zuur aanwezig was, tevens Fe 2 O s werd afgezet. Na lang 



zoeken werd gevonden, dat de oorzaak dezer reaktie niet in de 

 glassoorten kon gelegen zijn, maar in onmiddellijk verband stond met 

 de aanwezigheid van vrije zuurstof boven 't vloeistofoppervlak. 

 Deze verhindert de afscheiding van hexachloomethaan, bewerkt daar- 

 entegen de vorming van Cl. , HCl, en Fe^O,. Zoowel hier als 

 elders, gelijk later meer in détail aangetoond zal worden, is geble- 

 ken, dat Irichloorazijnzuur in waterige oplossingen merkwaardiger- 

 wijze als een uitgesproken zuurstofoverdrager werkt, en dat 't 

 zuur daarbij zelf geoxvdeerd wordt onder afsplitsing van vrij 



looi'. Zulks kan bewezen worden door de katalytische oxydatie 

 van .//v-oplossing door de lucht, als GXY, . C0. 2 H aanwezig is : eene 

 reaktie, die ook in 'l duister met meetbare snelheid plaats vindt. 



c 



') Brooke, Ann. of Phil. 23. 364. (1S24). 



-) Uossner, Zeits. f. Kryst. und Miner. 38. 151. (1904). 



