( 300 ) 



de koncentratie der oplossingen. In 't algemeen is ook hier de 

 werking van 'I ultraviolette licht eene bijzonder krachtige. 



§ 7. Andere ontledingen van de ferri-zoutoplossingen dan de 

 hoven beschrevene, worden door den elektrischen stroom en door 

 temperatuursverhooging teweeggebracht. Deze laatste veroorzaakt eersl 

 bruinklenring' wegens versterkte hydrolyse ; daarna ('^„-ontwikkeling, 

 troebeling door zich afzettend Fr., O s , en ontwijken van chloroform. 

 Geheel analoog is b. v., zooals ik vond, de ontleding eener thallo- 

 tribroomacetaat-oplossing door verwarmen op 70° C, in ('O, en CHBr t , 

 en de fotochemische splitsing van ferri-tribroomacetaat in oplossing, 

 welke steeds ('<>,, Fe^O z en bromoform levert. 



De elektrolyse van 't ferri-zout levert niet heel veel bijzonders op ; 

 de specifieke weerstand der oplossingen is groot, en zij beginnen 

 zich in 'I eerst altijd bruin te kleuren. Bij grootere stroomdichtheid 

 vindt eene gas-ontwikkeling aan de anode plaats; en wel is dit gas 

 niet anders dan vrij chloor. Gelijktijdig kan men aan de kathode de 

 vorming van een ferro-zoul waarnemen, alsmede de aanwezigheid 

 van veel 1/(7, 't welk den weerstand gradueel doet verminderen. 



Zoowel de thermische als de elektrolytische ontleding van 't ferri- 

 zout zijn dus van de fotochemische verschillend. 



Men zou nu, behalve de boven aangestipte vergelijkingen tusschen 

 de drie ontledingsvormen van de ferrizoul-oplossingen, ook kunnen 

 meenen, dal hier feitelijk sprake was van eene fotochemische split- 

 sing van 't trichloorazijnzimr, waarbij 't /v---ion dan zijne wel- 

 bekende, futokatalytiiche werking zou doen gelden. Hel ligt voor 

 de hand, om deze splitsing van 't C CA, . CC' 2 -koinplex, derhalve 

 óók nog Ie vergelijken met de thermoehemische en elektrolytische 

 ontledingen daarvan. 



De thermoehemische splitsing is wel bestudeerd: in hoofdzaak 

 ontstaan dan bij "t uiteenvallen van 't trichloorazijnzuurinolekuul 

 sleeds CO, en CH Cl z . Zoo b. v. bij het koken van de oplossing der 

 alkali-, der barium-, der 1 hallo- en der ferrizouten. Deze ontledings- 

 vonii is dus van de fotochemische geheel verschillend. 



De vraag is, wat de elektrolyse van het zuur ons zal kunnen 

 leeren ? 



§ 8. Bij de studie toch van de fotochemische ontleding van het 

 ferri-zout van het trichloorazijnzimr, vonden wij als hoofdprodukten 

 6,67, en ('(>.,. Deze splitsing van hel zuur is oogenschijnlijk nu 

 geheel analoog aan die, welke men bij de elektrolyse van de carbon- 



