( 325 ) 



processen in de suikertechniek voordoen. Niei omtrenl alle; dal dé 

 invloed der overige niet-suikers, welke in de verkregen oplossingen 

 voorkomen, niel mag worden verwaarloosd, werd juisl in den laatsten 

 tijd bewezen door de ondervinding, die inen bij de veranderde werk- 

 wijze voor de verkrijging van het ruwsap hoeft opgedaan. Doch dat 

 doet niets af tot het feit, dal hel gedrag der drie hoofdbestanddelen 

 van liet aanwezige complex allereerst bekend moet zijn, vóór verder 

 onderzoek op rationeele wijze kan plaats hebben. 



In deze mededeeling is slechls sprake van kalk, suiker en water. 

 De bedoeling gaat eigenlijk verder en richt zich o.a. op onderzoe- 

 kingen in het stelsel met deze drie stollen en koolzuur. Van hel 

 chemisine van het proces, dal zich bij de behandeling van het mengsel 

 van suikeroplossing en kalk mei koolzuur afspeelt, is nog zeer weinig 

 mei zekerheid bekend. Het hier medegedeelde onderzoek beperkt 

 zich echter tot een gedeelte van het diagram van kalk, suiker en 

 water bij de temperatuur van 80°. 



Hel onderzoek was gebaseerd op de hierna volgende phasentheo- 

 relische beschouwing. Bij de afleiding dezer beschouwing werd uit- 

 gegaan van bekende feiten en van het resultaat van veie voorproeven. 

 Deze voorproeven zijn niet medegedeeld, daar zij quantitatief slechts 

 ruw waren uitgevoerd. De definitieve proeven ter staving dei' a 

 priori opgezette beschouwing worden hierachter medegedeeld. 



Saecharose, calciumoxvde en water vormen een ternair stelsel. Zij 

 vormen de verbinding calciumlrvdroxvde en, zooals bekend is, meer- 

 dere min of meer stabiele verbindingen, waarin suiker en kalk 

 voorkomt. Voor het behandelde onderzoek komt van deze laatste 

 alleen het trisaccharaat in aanmerking. Deze verbinding heeft, uit 

 waterige oplossing neergeslagen, volgens vele onderzoekers de formule 

 C ls H 22 0„. 3 Ca O. 3 H. O. Bij verwarming van bij gewone tempe- 

 ratuur met kalk behandelde ') suikeroplossingen wordt trisaccharaat 

 neergeslagen. Het trisaccharaat is echter bij hooger temperatuur 

 tegenover water en suikeroplossingen (oplossingen met zeer hooge 

 concentratie wellicht uitgezonderd) niet bestendig. Neemt men in aan- 

 merking, dat het trisaccharaat zich dus bij de fe onderzoeken ge- 

 vallen in vasten vorm afscheidt, doch het definitieve evenwicht tus- 

 schen de verbinding en de komponenten zich slechts langzaam 

 instelt, en dat ook de verschijnselen moeten worden onderzocht, die 

 zich voordoen, vóór het evenwicht is ingesteld, dan blijkt de nood- 



J i Vele onderzoekers spreken verkeerdelijk van bij gewone temperatuur met 

 kalk „verzadigde" oplossingen. Zie bldz. 336, noot. 



