( 328 ) 



zakelijkheid liet stelsel ook te beschouwen als pseudoquatettialr 4 )'. 



W 



Fig. 1. 



In den gelijkzijdigen driehoek SWC (fig. 1) stellen de hoek- 

 punten resp. de zuivere komponenten saccharose, water en calcium- 

 oxyde voor en geven de punten 7' en K resp. de samenstelling aan 

 van het trisaccharaat en het kalkhydraat. Wij nemen de temperatuur 

 op 80° aan. Indien er nu geen trisaccharaat voorkwam, noch in 

 vasten toestand noch in oplossing, zou een lijn AB de oplosbaar- 

 heid bij 80° kunnen aangeven van kalkhydraat in suikeroplossingen 

 van wisselende concentratie 2 ). Indien er geen moleculen kalkhydraat 

 iu het complex waren, zou een lijn als DE de oplosbaarheid bij 

 80° aangeven van het trisaccharaat in verschillend geconcentreerde 

 suikeroplossingen. Dat deze lijn gelegen is bij hooger kalkconcen- 

 tvaties dan de eerste, is waarschijnlijk, doch staat niet vast. Gaan 

 wij nu van een complex P uit en nemen wij aan, dat dit bestaat 

 uit een vloeistof' der concentratie H en een Bodenkörper T. Wij 

 kunnen nu nagaan, wal zal gebeuren, indien in de oplossing H de 

 aanwezige moleculen trisaccharaat zich gaan omzetten in kalkhydraat 

 en saccharaat. De concentratie der moleculen trisaccharaat neemt 

 dan eerst at', waardoor het evenwicht tusschen oplossing en Boden- 



l ) Zie H. R. Kruyï, Cbem. weekblad, 7, 133 (1910). De daar aangegeven no- 

 menclatuur wordt hier gevolgd. 



-) Het is welhaast overbodig er op te wijzen, dat de oplosbaarheid der kalk ter 

 wille der duidelijkheid veel te groot is geteekend. Om dezelfde reden is de figuur 

 volledig geteekend, hoewel omtrent het gedrag van de komponenten en eventueel 

 nog optredende verbindingen bij zeer hooge suikerconcentraties weinig of niets 

 bekend is. 



