( 8Si ) 



als volgt uitgevoerd: Een suikeroplossing werd bij kamertemperatuur 

 met ongebluschte kalk geschud en daarna snel gefiltreerd, opdat liet 

 koolzuur der lucht geen storenden invloed zóü kunnen uitoefenen. 

 De gebruikte suiker was zuivere saccharose, het calciumoxyde en 

 het ealciumhydroxyde waren zuivere handelsproducten. De oplossing- 

 werd in Qeschjes in een thermostaat hij 80° ± 0,°2 geschud. Na 

 voldoend lang schudden liet men bezinken, hetgeen soms vrij lang 

 duurde. Het gedurende langen lijd laten bezinken van een massa, 

 die niet volkomen in evenwicht is, en waarvan men later oplossing 

 en rest onderzoekt, is natuurlijk niet geheel zonder bedenking; wij 

 hebben echter, zooals reeds werd medegedeeld, geen methode kunnen 

 vinden, welke niet nog grooter bezwaren opleverde. 



Wanneer de massa voldoende was bezonken, werd een weinig dei- 

 bovenstaande heldere vloeistof door middel van een geringen lucht- 

 druk uit het fleschje geblazen. Daartoe was tevoren op het fleschje 

 een stop geplaatst, door welken twee buisjes waren gebracht. Het 

 eene buisje liet toe een geringen luchtdruk in te brengen ; aan het 

 andere was een breeder gedeelte geblazen, dat, met watten gevuld, 

 in de vloeistof reikte en als filter dienst deed. Dit filtertje werd 

 tevoren in een droogstoof op ruim 80° verwarmd '). Het gelukte 

 bijna steeds filtraten te verkrijgen, die (nog bij 80°) volkomen helder 

 waren. Yan de vloeistof werd ongeveer 13 gram in een weegfleschje 

 opgevangen. Daarna werd de nog in het fleschje aanwezige vloeistof' 

 voorzichtig maar snel afgegoten, waarna de rest in het fleschje achter 

 bleef. De alge filtreerde vloeistof werd na afkoeling gewogen, en 



vervolgens getritreerd met N en N zwavelzuur en met 



2,8 28 



phenolphtaleëne als indicator; daarna werd de geneutraliseerde vloeistof 

 in een kolfje van 50 ccin gespoeld, aangevuld en gepolariseerd. De 

 rest werd na weging in het schudflesehje zelf getitreerd met 



1 ' , 1 _ 



X en N zoutzuur, de neutrale oplossing overgespoeld in een 



0,28 2,8 



kolfje van 50 cm, aangevuld en gepolariseerd. De hoeveelheid dei- 

 rest varieerde van ti tot 15 gram. Daar dus met betrekkelijk sterke 

 oplossing van zoutzuur werd getriteerd, het gevormde calciumchloride 

 invloed kan oefenen op de polarisatie en ten slotte soms slechts 6 gram 

 rest (+ y„ normaalgewicht van den polarimeter) op 50 cm. werden 

 opgelost, en dus de uitkomst der polarisatie met ongeveer twee 



r ) Deze voorzorg was volstrekt niet overbodig. Hel is mij in den loop van het 

 onderzoek meermalen gebleken, dat de minste afkoeling eener oplossing, die bij 

 80° een weinig kalk of saccharaat gesuspendeerd bevat, het kalkgehalte der vloei- 

 bare phase aanmerkelijk kan doen stijgen. 



23* 



