i 333 ) 



gelijke waarde als die «lor oorspronkelijke vloeisiof n.1. 9.90, terwijl 

 slechts 9.(38 wordt bereikt. Deze afwijking is waarschijnlijk te wijten 

 aan ontleding der suiker. De inhoud der fleschjes, die lang' waren 



30 t 



Fig. 2. 

 geschud, was geheel gekleurd n°. 3 gering, doch n°. 4, 5 en 6 zeer duide- 

 lijk. De lijn, die in fig. 2 de vloeibare phase met de rest verbindt, 

 wijkt dan ook voor n°. 4 en 5 af van het snijpunt der andere. 



De gedaante der gestippelde lijn in fig. 2 toont nu aan, dat de gang der 

 ontleding grosso modo die is, welke op grond der boven gehouden 

 beschouwing kan worden verwacht en dus de beschouwingswijze in 

 't algemeen op het onderzochte stelsel mag worden toegepast. 



Wat de snelheid der ontleding van het saccharaat betreft, scheen 

 het op het eerste gezicht moeilijk, daarin regelmaat te ontdekken. 

 Bij een bepaald complex was de snelheid tamelijk regelmatig; al is 

 hef bevreemdend, dat in proef 1 en proef 2 (Tabel 2), waarbij even 

 lang werd geschud, de ontleding zoo verschillend ver was gevorderd. 

 Er deden zich echter sterke afwijkingen voor, wanneer andere vloei- 

 stoffen werden onderzocht. Een complex met een suikergehalte van 

 9.30% en een Ca O-gehalte van 2.40% werd bij 80° geschud ge- 

 durende 5 en 8 uur en gaf de uitkomsten, in Tabel 3 vermeld. 



