( m ) 



vloeistof doch een week vroeger uitgevoerd dan die van Tabel 3. 

 De hoeveelheid trisaocharaal nu in n°. 1 van Tabel 4 neergeslagen, 

 was geringer dan de hoeveelheid in n". I en 2 van Tabel 3, zooals 

 o.a. ook uil de polarisatie's der vloeibare phase duidelijk blijkt. 



Dit brengen wij nog in verband met een ander verschijnsel, dat 

 wij hebben opgemerkt. Wanneer men in een koude kalkhoudende 

 heldere suikeroplossing door titratie de hoeveelheid kalk bepaalt; 

 de oplossing daarna eenigen lijd laat slaan en vervolgens weer 

 litreerl, blijkt het, dat het titer is afgenomen, terwijl de oplossing 

 nog volkomen helder is. 



Waarschijnlijk stelt zich bij koude oplossingen het innerlijk even- 

 wicht in de vloeistof zeer langzaam in '), en oefent de hoeveelheid 

 saccharaat invloed op de uitkomst der titratie. De ontleding van het 

 saccharaat in de oplossing door verdund zuur zou dus bij gewone 

 temperatuur niet onmiddellijk plaats hebben. Het nader onderzoek 

 van dit verschijnsel is wel ten zeerste gewenscht, daar het van groot 

 belang is Ie weten, in hoeverre de in de industrie gebruikelijke 

 wijze van Ca f) bepaling, voor zoover deze door titratie geschiedt, 

 al dan niet juist is. Zeer waarschijnlijk geeft de titratie van een ver- 

 dunde, pas afgekoelde oplossing juiste resultaten, doch de alkaliteits- 

 bepaling in meer geconcentreerde oplossingen en sappen verdient in 

 dit opzicht nader onderzoek. Wij stellen ons voor nog nadere aan- 

 vullende onderzoekingen omtrent de ontleding van hel trisaccharaat 

 bij 80° te verrichten. Vooral de bepaling' der lijn FG (fig. 1) is om 

 verschillende redenen van belang. Wij hebben deze proeven echter 

 uitgesteld, toen ons bleek dat de toestand der koude kalkhoudende 

 vloeistof op onze resultaten invloed oefende. 



Wij zullen daarom eerst trachten voor zoover dit mogelijk zal 

 zijn, eenige kennis op te doen omtrent den innerlijken toestand der 

 koude kalkhoudende suikeroplossing ; van den anderen kant zal 

 wellicht het verworven inzicht in de verschijnselen bij 80° ons het 

 onderzoek naar de toestanden hij lager temperatuur vergemakkelijken. 



Uit de medegedeelde proeven (Tabel 2) blijkt, dat de definitieve 

 even wichtstoestand van het onderzochte complex bestond in de coëxis- 

 tentie van kalkhydraal en oplossing. 



In de boven geciteerde verhandeling komt Claassen tot de con- 

 clusie, dat bij het opwarmen van bij lage temperatuur met kalk 

 behandelde („verzadigde") oplossingen „stets, auch nach vielstündigem 



') Men kan dan ook, door herhaald behandelen van suikeroplossingen van ge- 

 middelde concentratie met kalk, oplossingen van zeer hooge alkaliteit verkrijgen. 

 Dat zulke oplossingen verzadigd zijn, kan men echter niet zeggen. 



