( m ) 



De lijn a n (fig. 3) is een gedeelte der lijn AN in fig. 1. 



In de figuur o is tevens geteekend een lijn /'</, (overeenstemmend 

 mei de lijn F G in lig. 1), waarvan nog slechts enkele punten zijn 

 bepaald Tabel 2), doeli die waarschijnlijk een dergelijk beloop /.al 

 hebben, als in de figuur is aangegeven. 



De lijn <i n (fig. 3) (resp. de cijfers der Tabel 5) geeft weer de 

 stabiele samenstelling der vloeistoffen, welke mei vasl kalkhydraat 

 eoëxisteeren ; zij vormt tevens de onderste grens voor de „oplosbaar- 

 heid van kalk in suikeroplossingen" van verschillende concentratie bij 

 80°. De lijn fff geeft de samenstelling aan der vloeistoffen, die mei 

 kalkhydraat en trisaccharaat in phasenevenwicht eoëxisteeren: deze 

 lijn vormt de bovenste grens voor de „oplosbaarheid van kalk in 

 suikeroplossingen" van verschillende concentratie bij 80°. 



Wij willen ten slotte hel bovenbehandelde loepassen op eenige 

 bekende feiten en gegevens: Terwijl men, uitgaande van suikerop- 

 oplossingen en kalk, langs verschillende wegen op den duur den- 

 zelfden evenwichtsloestand zal bereiken, is practisch de oplosbaarheid 

 van kalk in suikeroplossingen afhankelijk van 1" den aard der toe-. 

 gevoegde kalk, '2 van de wijze van toevoeging en de temperaturen, 

 welke het mengsel gehad heeft, 3" van de hoeveelheid der kalk en 

 den duur der inwerking. 



1". Lost men bij 80° kalk in suikeroplossingen op, dan zal (bij 

 niet te hooge suikerconcentratie) geen trisaccharaat worden neerge- 

 slagen (zie hieronder Tabel 7), doch in de oplossing zal steeds eene 

 zekere hoeveelheid saccharaat worden gevormd en wel voor suiker- 

 concentraties beneden ± 15 "/o 1 ] bijna altijd meer dan met het 

 definitieve reactie-everrwicht in overeenstemming is. Er vormt zich in 

 oplossing meer saccharaat, naarmate in de toegevoegde kalk meer 

 niet-gehydrateerd calciumoxyde aanwezig is. Dit laatste nu is niet 

 alleen in ongeblusehfe kalk, maar ook in zoogenaamd kalkhydraat 

 en zelfs in kalkmelk nog aanwezig, zoodat men bijzondere voorzor- 

 gen moet nemen om het volledig te hydrateeren "). Bepaalt men nu 

 het kalkgehalte van suikeroplossingen, die behandeld zijn met kalk 

 van verschillend CaO-gehaltê (ongebluschte kalk, , .kalkhydraat" 

 kalkmelk enz.) dan stelt zich bij niet te lage temperatuur (b.v. 80°) 

 betrekkelijk snel een phasenevenwicht in: terwijl het reactie-even wicht 

 zich zóó langzaam instelt, dat de samenstelling der vloeistof binnen 



*) Deze grens van + 15 n /c leid ik at' uit de cijfers, welke (Jlaassen l.c. ge- 

 vonden heeft. 



J ) Zie hierboven en in Claassens verhandeling. 



