( 363 ) 



ons gevonden getallen mei de vorige. Immers wel was 'I mogelijk 

 te constateeren dal ei' eenige vloeistof in de huis, die verder geheel 

 mei 'l gasmengsel gevuld was, aanwezig was. maar of deze zich 

 splitste in twee lagen kon uiel waargenomen worden; Wel meenden 

 we te kunnen vaststellen dal er een gebied was waarbij wel hel 

 volume sterk verminderde en de druk bijna constanl bleef, hetgeen 

 dus zou wijzen op meer dan (wee phasen, maar die drukken slem- 

 men slecht overeen met de A's bij andere mengsels. 



Ons mengsel IV. x = 0,0022 is het eenige dat we gedurende 

 korten tijd hebben kunnen waarnemen in een verwijde buis. Dit 

 maakte mogelijk dal we ondanks de kleine x een niet al te geringe 

 hoeveelheid benzol konden gebruiken, ruim 5 mG., en daardoor zeer 

 goed de ontmenging aantoonen, terwijl dit bij 't vorig mengsel met 

 ±3mG. onmogelijk was geweest. 



Met 't oog op de zwakte onzer buizen wilden we eerst de drie- 

 phasenlijn nagaan en daarna zoo mogelijk eerst de eindcondensatie- 

 drukken bepalen om de buizen niet dadelijk aan die hoogere drukken 

 te moeten blootstellen. Toen echter voordat we de geheele drie- 

 phasenlijn hadden kunnen volgen ook deze buis sprong en liet uit 

 de waarnemingen bleek dat we nog ver van het punt 1 verwijderd 

 waren, dat zich met de temperatuur dus weinig zal verplaatsen, 

 besloten we ook voor het stelsel koolzuur-nitrobenzol het onderzoek 

 naar de dubbele retrograde condensatie te staken, hopende het later te 

 kunnen hervatten met gunstiger componenten. 



Intussehen leek het ons van belang de concentratie vast te stellen 

 van het onderste kritische eindpunt, wij verwachtten dat dit bij veel 

 grooter x zou liggen. 



Onze eerste vulling, nu weer in een rechte buis met ,r = 0,476, 

 toonde echter aan dat het ontmengingsgebied zich geheel in de linker 

 helft van de «-figuren zal bevinden, evenzeer eenige volgende meng- 

 sels, waarvan de buizen bij de eerste waarnemingen bezweken. 



De uiterste grens van het ontmengingsgebied, de plaats van het 

 punt 3 bij de temp. van het bovenste kritische eindpunt hebben we 

 dus niet kunnen vaststellen. 



üil het mengsel x = 0,121 konden we besluite)', nog rechts van 

 het benedeneindpunt te zijn en evenzoo rechts van alle plooipunten 

 bij hooger temperaturen, omdat we telkens nadat aan 't einde van 

 het A-gebied de dampphase verdwenen was bij samenpersen de phase 

 2 zagen verdwijnen. Ofschoon de drukverhooging dicht bij de tem- 

 peratuur van het benedeneindpunt gering was, konden we toch niet 

 besluiten dat de gewenschte samenstelling onmiddellijk er bij moest 

 liggen en omdat we niets van de gedaante der lussen 2.3 afwisten 



25* 



