( 385 ) 



n = 1 + 4" (1— « (1 + V) + 1 f? ( 1 -$( 1-3/3 2 ) (1 +<?) 3 

 4 o 



= 1 + — X 0,04325 X 2,227 — — X 0,04325 X 1,7344 X (2,227)» 

 4 8 



= 1 + 0,0722 — 0,1036 = 0,969. 



En wat m betreft : 



m = 1 + -i ,*(1— 0) (l + y)= = 1 + — X 0,04325 X (21227/ 



= 1 + 0,1072 = 1,107. 



A6 A5 



Uit rp = (l-\-p) vindt men dan verder voor de waarde 



v — b v — b 



1.227 



= 0,628. 



1,955 



Deze waarde is waarschijnlijk te hoog. Immers stelt men — op 



bk 



ongeveer 2,1, dan is, daar bk bij benadering = b g = 4j> is (q = 

 eigenlijke volume der moleculen), Vk = 8,4 q. Het grensvolume b a 

 bij w = b (= dat der complexe moleculen bj is derhalve ongeveer 



— X 8,4 9 == 2,1 5», aangezien voor dit grensvolume in de meeste 

 4 



gevallen een waarde wordt gevonden in de nabijheid van 1 / i van 



die van het kritisch volume. 



Daar nu b g = vb„ = 4o is, en è ==b 1 = 2,lp, zooisA£:= — bi~\- 



4- »& a = 1,9{), en derhalve 



Aè 1,9 



è ? 4 



475. 



A5 , A6 Ab 



Voor vinden wij dus, — — — onderstellende : 



v — b bk b fl 



Ab 



Ab ~b~ k 0,475 



«k—bh Vb 2,1 — 1 



h' 



= 0,43. 



De waarde 0,63, welke wij boven vonden, is dus te hoog. 

 Maar wij mogen aan deze omstandigheid niet te veel gewicht hechten, 

 daar het zeer goed mogelijk is dat bij lagere temperaturen en gerin- 

 gere volumina, waar associatie tot gemiddeld grootere molecuul- 

 complexen zal intreden, en x dus een grootere waarde verkrijgt, tp 

 van zelf zal afnemen. Wij maakten er boven reeds opmerkzaam op 

 dat de grootheid x eigenlijk veranderlijk is, en dat wij die, ter ver- 



