= 2,114. 



( 386 ) 



eenvoudiging der beschouwingen, slechts in de nabijheid van het 

 kritische punt voorloopig als standvastig zouden beschouwen. 



Voor wij evenwel verder gaan, en de voorgaande berekening lier- 

 halen voor x = 2, zullen wij eerst met de gevonden waarden van 



v k 



m en n de verhouding — berekenen, alsmede de factoren van 



bh 



8 a la 



— — en — - — - resp. in de uitdrukkingen voor RTk en p^ Wij hebben 

 27 bk 27 bk 



n.1. volgens (6) : 



v k _ Sm 2 3 X (1,107) 2 _ 3,678 



bk~ 3m 2 — 2ra~~ id — 2 X 0,969 — 1^740 



Wij zien dus, dat de gewone associatietheorie, al is ft slechts 

 weinig verschillend van 1, en wijken daardoor ook m en n slechts 

 weinig van de eenheid af, volkomen in staat is, de zeer belangrijke 

 verlaging te verklaren van de verhouding Vk ; bk van 3 tot op onge- 

 veer 2,1, een waarde welke geheel overeenstemt met de door 

 verschillende onderzoekers op grond van andere overwegingen be- 

 rekende waarde. Wij kunnen alzoo zeggen, dat de waarden van /? 

 en (p, welke wij oorspronkelijk uit ƒ = 7 en (i = 0,265 berekend 

 hebben, ook omgekeerd in staat zijn, v/ c : bk van 3 op 2,1, ƒ van 4 op 7, 

 en f.t van = 0,375 op 0,265 te brengen, iets waarin, zooals wij 

 weten, de gewone theorie der schijnbare verkleining met de coëffi- 

 ciënten «, fï, etc. in de uitdrukking b = b g f 1 — a— + /3( -- ] — etc. ) 



steeds heeft gefaald, (zie ook Teyler, 1901, „Sur 1'influence des 

 corrections etc", p. 1 — 10, vooral p. 10 boven). 



Worden in formule (7) a en bk betrokken op enkelvoudige mole- 

 cnlaire hoeveelheden, dan komt er in het tweede lid nog een factor 

 1 -4- x {= v) bij, en verkrijgen wij : 



14-0 8 a M 2 (3m 3 — 2n) 



RTk 



1+0/Ï27 b k 



Den factor van derhalve f x stellende, zoo vinden wij voor 



27 bk 



n 7 . 

 x = 1, daar — = — is : 

 m o 



/l_ 1,955 \8J 



7 V 3 X (1,107)* — 2 X 0,969 



(1,107)* 



derhalve 



49 1,740 , nni 

 f x = 1,023 X _ Xï ^- 7 = 1^004. 



