( 4()2 ) 



Werd dit onderzoek begonnen om na te gaan of het stolpunt van 

 de monokline zwavel konstant 111° blijft, zoodra de stollende phase 

 meer dan 4% S,„ bevat. Dit vaat te stellen scheen van groot belang 

 daar, zoo dit inderdaad het geval was, het bestaan van een meng- 

 gebied hierdoor in hooge mate waarschijnlijk worden zou. 



Daar de methode van Soch, die wij de ca-pillair-methode zullen 

 noemen, hier weinig resultaat beloofde, werd gewerkt volgens een 

 methode analoog aan die van Smith en Holmes bij toepassing van 

 den op dit laboratorium gebruikelijken weerstandsthermometer, die 

 met buitengewoon groote snelheid en duidelijkheid kleine temperatuurs- 

 veranderingen tot op 0,001° aangeeft. 



Nu was echter te voorzien, dat wij bij dit onderzoek op eigen- 

 aardige bezwaren zouden stuiten, want naar aanleiding van een 

 reeks onderzoekingen die Smith en Holmes ') namen, met het doel 

 stolpunten te bepalen van mengsels die veel S^, bevatten, welke 

 reeks door hen met de woorden „Zweite Reihe" wordt aangeduidt, 

 lezen wij het volgende : 



„Die zweite Reihe umfasste nur vier Messungen. Nach deren 

 Ausführung wurde mehrmals versucht, Beobachtungen zu erzielen 

 an Proben, in welchen noch grössere Mengen amorphen Schwefels 

 dem Rückgang wahrend des Abkühlens entgangen waren, und welche 

 entsprechend niedrigere Gefrierpunkte zeigten. Von diesen war nur 

 ein Vei'such, No, 5, erfolgreich. Um übermassiges Abkühlen und 

 stellenweises Gefrieren zu verhüten, musste namlich mit dem 

 Abkühlen sorgfaltig vorgeschritten werden, und es verschwand not- 

 wendig immer der Hauptteil des gebildeten amorphen Körpers". 



Bij de genoemde vijfde proef namen zij een stolpunt van 112.°45 

 waar en bedroeg het S^-gehalte 5.291 gew. "/„. 



Bij ons onderzoek werd zwavel in een glazen bu'S van ± 1 l / s 

 e.m. diameter tot i 400° verhit. Bij deze temperatuur werd 

 eerst NH S doorgeleid om de evenwichtsinstelling te versnellen, 

 en vervolgens *S'0 2 om bij snelle afkoeling gemakkelijker het 

 evenwicht te kunnen vastvriezen. Daarop werd zoo snel moge- 

 lijk in een sterken kouden luchtstroom tot eenige graden boven 

 het unaire stolpunt der monokline modificatie afgekoeld, en ver- 

 volgens de buis geplaatst in een andere, 1 cm. wijdere buis, die 

 zich in een oliebad bevond van + 5° lagere temperatuur dan het 

 verwachte stolpunt. Bij de eerste proef werd het doorleiden van 

 *S'0 8 achterwege gelaten, en had de afkoeling langzaam plaats door 

 de buis eenvoudig eenige minuten aan de lucht te laten staan tot 



!) Zeitschr. f. phys. Ghem. 42. 476 (1903). 



