( 435 ) . 



ligging dezer lijnen rekenschap gegeven met behulp van de door 

 hem gegeven spectraalformule, ') 



De combinaties van Ritz komen voor een goed deel neer op het 

 nemen van sommen en verschillen van waargenomen trillingsgetallen, 

 zooals voor eenige gevallen door Ritz zelve wordt ogemerkt. ~) Dat 

 Ritz echter niet gedacht heeft aan het karakter van som- en ver- 

 schiltrillingen blijkt uit het feit, dat in zijne verhandeling niet is 

 gelet op de intensiteit der lijnen, die in de combinaties optreden. 

 Ritz meent in de waarneming der nieuwe lijnen een steun te vinden 

 voor de opvatting, dat de spectraalformules met twee orde getallen 

 geschreven moeten worden. Het is echter duidelijk, dat elke spectraal- 

 formuïe, die de grond-lijnen juist weergeeft, ook past voor deze 

 nieuwe lijnen, zoodat het combinatie principe niet als voorrecht van 

 Ritz's spectraalformule beschouwd mag worden. Beter is het van 

 deze lijnen rekenschap te geven zonder een spectraalformule te ge- 

 bruiken Dat Ritz aan iets anders denkt, dan juist aan som- en 

 versehiltrillingen blijkt verder in zijne verhandeling' : „Das magnetische 

 Feld im Atom kann bei allen Spektren betrachtet werden als erzeugt 

 durch zwei Pole entgegengesetzten A 7 orzeiehens; jedes der zwei Glieder 

 von (m, «, /S) — ■ (n, a', /?') stellt je den Einflusz eines Poles dar; jeder 

 dieser Pole kann im Atom verschiedene Lagen annehmen, die z.B. 

 bei Wasserstoff aquidistant auf einer Geraden liegen. Vertauschung 

 dieser Lagen untereinander entspricht dem Kombinationsprinzip. All- 

 gemeiner kann man wohl die Vermutung aussprechen, dasz sich die 

 einfacken Gesetze auf die Lagen dieser Pole im Atom beziehen." 3 ) 



Het is mij gebleken, dat het de meest intensieve lijnen uit een 

 spectrum zijn, in het bijzonder het eerste lijnenpaar van een hoofd- 

 reeks, dat aan een vlam de karakteristieke kleur verleent, welke tot 



!) W. Ritz, Ann. d. Physik. 12, p. 264, 1903 (Inaug. Diss.) en Physik. Zeit- 

 schrift, 16, 1908, p. 521. 



2 ) Phys. Zeitschr. 16, 1908, p. 523, , bei den oben sub 1, 3, 4, angeführten 

 Tallen hat man sogar ausschlieszlich Differenzen oder Summen beobachteter Wellen- 

 zahlen zu bereclmen." De combinatie v = (2, p, .t) — {m,p, ri), m = 3, 4, 5, ... 

 b.v. is te beschouwen als v = {(1, 5,s,ff) — (m,p, jt)\ — {(1, 5,s, ö) — (2,jo,„-r)j 

 l.c. pag. 521. Echter ook de gevallen 6 en 7 pag. 522 zijn als som- en versehil- 

 trillingen te beschouwen: 



v = (2,p,.i:)—(m,p 1 -p,,jr 1 -^,)=={{2,p,n)—(34,<f)\+{(S } d,ö)—(m, Pl -p J ,jr 1 -Jt i )l 

 l.c. pag, 521 en 522 



v — (4, Pl -p 2 ,3t 1 -n 3 ) — (m, p 1 -p t ,Jt 1 -«,) = \(3,d,(f) — (»»,;>,-?„*,-«,)} — 

 — {(3, d, 6) — (4, p!-p 3 , Wj-sr,)} l.c. pag. 522. 



Over de beteekenis van geval 5 wordt in deze verhandeling nader gesproken. 



:; ) L.c. pag. 523 en 524. Ook W. Ritz, Magnetische Atomfelder u. Serienspektren, 

 Ann. d. Physik 25, 660, 1908. 



29 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XX. A". 1911/12. 



