(441 ) 



(2.V.R.) 

 (2,V.R.) 



-(1.IN.R.) = 

 -(1.IN.R.) = 



= 7464 

 : 7474,9 



■>b : 



= 13398 

 = 13378 



i niet waarg. 



(2, V. R.) 



-(2, IN.R.) = 



: ? 



''b 



? 



) w = 6.236 ,«(P.) 



(2,V.R.) 



— (2, IN.R.) = 



: 1612,7 



'b : 



= 62010 



; lt . = 6.203,*(P.) 



(3, 1 N. R.) 



-(2,V.R.)'i= 



= 1185,8 



j b 



= 84332 



X w = 8.452 MP.) 



(3, 1 N. R.) 



-(2. V..R.)> 



= 1176,4 



'b : 



= 85004 



i w = 8.510 ,«(P.) 



(2, V. R.) 



— (1,IIN.R.) = 



= 8032,9 



'b : 



= 12449 



) ■ t 



(2.V.R.) 



— (1,1IN.R.) = 



= 7927,4 



•'b '- 



= 12614.4 



j niet waarg. 



(2, V. R.) 



— (2, II N. R.) = 



= 1548,5 



'b 



= 64580 



i a ,= 6.461 y(P.) 



(2, V. R.) 



— (2, IIN.R.) = 



= 1558 



'b 



= 64184 



, lv = 6.431 ,«(P.) 



De lijnen 15165,8 (P. 2); 11028 (P 1,5), 9520 (B.), 6908 (B.) en 

 8500 (B.) vormen een B.R. De eerste twee lijnen geven een verschil- 

 trilling : 



40115,5 (P. 10) 



(2.B.R.) — (1 ,B.R.) = 2474,1 ') ). h = 40420 k a = 4,04 f* (Moll) 



Somtrillingen van de lijnen van B.R. met die der IN.R. zijn niet 

 waargenomen. 



De lijn 4642,5 (S.) of 4642,35 (R.) kan als een somtrilling be- 

 schouwd worden van de l ste lijn der Hoofdreeks niet (1,N.R.). We 

 krijgen nl. 



(1,H.R.) -f (1.IN.R.) = 21540 i b = 4642,4. 



Rubidium: Sadndeks geeft als eerste lijnenpaar der H.R. 7947,6 

 en 7800,2. De trillingsgetallen van de verschilreeks zijn 11138,3 en 

 10978 (I,V.R.), 15259,3 en 15056,4 (2,Y.R.j. De daarmee correspon- 

 deerende golflengten zijn niet waargenomen. Deze lijnen treden weder 

 in combinaties op met de eerste lijnen der nevenreeksen. H. M. 

 Randall'-) en F. Paschf.n 2 ) hebben dit spectrum uitgemeten; eerst- 

 genoemde beneden 28000 A.E. Als eerste lijnenpaar der eerste neven- 

 reeks vindt Randall 15290,3 en 14754,0 Bergmann mat vroeger 

 15410 en 14850. Ritz corrigeerde deze waarde door de metingen 

 van kalium van Bekgmann met die van Paschen te vergelijken en 

 vond 15265 en 14727. Volgens mijne vroegere berekeningen 3 ) is 

 15185 de component met grootste golfflengte. Als eerste lijnenpaar 



1 ) Men lette er hier bijzonder op, dat x^ door een +A gevolgd wordt en de 

 mogelijke, ofschoon niet waarschijnlijke waarde van A is de som van de mogelijke 

 waarnemingsfouten in de beide eerste lijnen der reeks. Deze aanwijzing komt over- 

 een met 4aP — ï>t-p van Ritz. Paschen twijfelt aan de juistheid van deze verschil- 

 trilhng. Ann. de Phys. Bd. 33-1910, pag. 733. 



2 ) V. Paschen, Ann. d. Phys. 33, 1910 p. 717. 



H. M. Randall, Ann. d. Phys. 33, 1910 p. 739. 



3 ) Diss. Amsterdam 1906. 



