( 454 ) 

 FLUORBENZOL (Young). 



m 



d 



d' 



Hdid') 



rechte lijn 



A 



1 



i 



1 



1 



1 





0.95 



1.754 



0.355 



1.055 



1.046 



+ 0.009 



90 



1972 



0.240 



1.106 



1.091 



+ 0.015 



0.85 



2.160 



0.123 



1.142 



1.137 



+ 0.005 



0.80 



2.299 



0.076 



1.188 



1.183 



+ 0.005 



0.75 



2.410 



0.042 



1.226 



1.228 



— 0.002 



0.70 



2.525 



0.023 



1.274 



1.274 



— 



tingscoëfficient 0,9 ; de kromme bij het kritische punt 1,1. De z.g. 

 „rechte" middellijn vertoont zelfs een merkbare kromming vlak bij 

 het kritisch punt, waar zij haar convexe zijde naar den dampkant 

 heeft toegewend. Dit laatste feit nu is door Cardoso in nog sterker 

 male geconstateerd bij S0 2 , zooals onmiddellijk uit de grafische voor- 

 stelling volgt '). Daaruit hel» ik het volgende tabelletje getrokken. 



S0 2 . (Guye). 



m 



d 



d' 



i {d+d') 



rechte lijn. 



& 



1 



1 



1 



I 



1 



— 



0.995 



1.27 



0.760 



1.015 



1.008 



+ 0.017 



0.984 



1.50 



0.565 



1.032 



1.025 



+ 0.007 



0.972 



1.62 



0.468 



1.044 



1.044 



— 



Tusschen de beide laatste waarden van m is de meetkundige 

 plaats geheel recht, en berekent men den riehtingscoëffïcient 1,0. 



Neemt men bij Fluorbenzol de gemiddelde waarde van d — 1 

 en 1 — d' bij m — 0,95, dan vindt men daarvoor 3,2 V \— m ; 

 bij SO a vindt men bij m = 0,995 den coëfficiënt 3,6 en bij in = 0,984 

 den coëfficiënt 3,7. Maar deze is bij m = 0,972 reeds gedaald tot 

 3,45, zoodat we mogen aannemen, ook in het geval van C 6 H 5 F, dat 

 de waarde van den eersten coëfficiënt in de reeksontwikkeling 



l ) Het sluk der veizadigingskromme door Cardoso bepaald, bedekt in de grafische 

 voorstelling volkomen het in de nabijheid van Tk liggende deel van de verzadigings- 

 kromrae van Fluorbenzol. SOj kan dus als volkomen normaal worden beschouwd. 



