( 486 ) 



Wij vinden nu : 



(Bk + F)if 4- (Ak- + Bm + Ek + G) y* -f . . . = 0. 



Hieruit volgt: 



Ak 3 4- #£ + G 

 ™=~ - X ^~ (22) 



Nu volgt uit (2): .4 = (/,£ — c-, , B=2d 3 q, E=3e 4 q- 2t/ s . 

 Berekent men den coëfficiënt G van y 4 in (2) dan vindt men : 



dus hier, daar p = : 



Wij vinden dus, als wij voor de raakkroinme m = m r stellen : 



(«»-<*,?) ^r + (- 2d, + Be 4 q) ^ + 3e s - 5 /, 2 



»», = - — -ï . . (23) 



2d, 9 J 



Voor den tweeden term rn^if der binodale lijn vindt men-. 1 ) 



m h — - — — (24) 



<V 



zoodal de raakkromme en de binodale lijn in den term if verschillen. 



Wij schrijven nu : 



*/■ = fy 2 + »»-«/ 3 + • • • 

 ,v<,= /-ï/ 2 -f m,<,?/ 3 4- . . . 

 waaruit volgt : 



ss r — x h = (m r — m b ) y* + (25) 



Uit (25) blijkt dat de binodale lijn bOb' en de raakkromme 

 rOr' ten opzichte van elkaar eene ligging moeten hebben als in 

 tig. 10. In deze figuur is het stuk rO der raakkromme buiten, het 

 stuk r' O binnen de binodale lijn geteekend. 



Berekent men, met behulp van (23) en (24) m r — m/, dan ziet 

 men dat het teeken van dit verschil afhangt van q, dus van de 

 ligging van P. Het kan dus ook zijn dat voor heizelfde oppervlak 

 rO binnen en r'0 buiten de binodale lijn ligt. 



De raakkromme: 



en de spinodale lijn (11): 



d. 



6 c.e. — (L 2 



1 ' V + • • 

 C A 



verschillen reeds in den coëfficiënt van y 3 . Derhalve zal voor een 



] ) D. J. Korteweg, l.c. 69, 70. 



