( 494 ) 



J". Dat de melkweg tengevolge der zoo verschillend gerichte eigen- 

 beweging der sterren niel reeds lang verloopen is. Immers de hier 

 besproken uitbreiding der slof gaat ook nu nog door. 



2°. Dat hel melkwegverschijnsel zich vertoout in beide sterstroomen. 



Wel hebben Halm en lloron althans een tijdlang genieend dal 

 de melkweg met één der beide stroomen samenviel, maar na 

 Eddington's werk is die theorie bezwaarlijk meer houdbaar. 



Onze conclusie veronderstelt dat ook voor verder afgelegen sterren 

 geldt wat ons de waarnemingen thans nog maar hebben geleerd 

 omtrent de betrekkelijk nabij gelegen sterren. In aanmerking ge- 

 nomen het betrekkelijk kleine deel van de ruimte omtrent hetwelk 

 wij nog maar gegevens bezitten zal hel goed zijn ons besluit niet anders 

 dan als een voorhopig besluit op te stellen. Het zal vooreerst, voor de 

 naderbijgelegen sterren op een nog ruimer materiaal moeten worden 

 gegrondvest, en dan worden uitgebreid over sterren op afstanden zoo 

 groot als nog voor onze waarnemingen toegankelijk zijn. 



Hoe noodzakelijk een uitbreiding over groole afstanden noodig is 

 blijkt al daaruit, dat reeds nu een geheel andere verklaring van het 

 verschijnsel is gegeven. Bij de opstelling dier verklaring was nog 

 wel het gedrag der ,1 sterren niet bekend, maar wel wist men reeds 

 sinds eenigen tijd dat, terwijl alle andere onderzochte sterren het 

 verschijnsel der twee sterstroomingen vertoonen, de Helium sterren 

 alleen praktisch slechts in één enkelen stroom loopen. De beweging' 

 van dien stroom komt niel overeen met de beweging van een der 

 twee hoofdstroomen, maar met die van het zwaartepunt dezer twee. 

 Halm heeft hierin aanleiding gevonden het bestaan van drie stroomen 

 aan te nemen v ). Edihxgton '), deze theorie aanvaardend, stelt zich 

 nu de zaak aldus voor. Het is bekend dat de astronomische eigen- 

 bewegingen der Helium sterren klein zijn. Men besluit daaruit dat 

 hun afstand groot moet zijn. Voor de sterren van anderen spektraal- 

 typus, voor welke de twee sterstroomen zijn aangetoond, is de ge- 

 middelde afstand stellig aanzienlijk geringer. Hij komt tot hel besluit : 

 ,,De iwee sterstroomen omvatten waarschijnlijk minstens een half 

 „millioen sterren rondom de zon ; het bewijs is niet geleverd dat 

 „zij ook nog heerschen in de zeer verwijderde deelen van de ruimte 

 „waar de Helium sterren zich bevinden". 



Hij stelt zich voor, dat de Helium sterren bijna volkomen in rust 

 zijn. De stroombeweging welke zij vertoonen wanneer de beweging 

 op onze zon betrokken wordt, is geheel toe te schrijven aan de 

 beweging van het zonnestelsel zelf. 



i) Montlil. Not. June 1911. 

 2 ) Observator)- Oct 1911. 



