( 495 ) 



De theorie liee'ft veel verleidelijks, vooral ook daarom omdal zij 

 een natuurlijke verklaring geei'l vnn hel liovengenoemde feit, dat de 

 beweging der Helium sterren vrijwel samenvalt met die van hel 

 zwaartepunt der twee stroomen bij de sterren van anderen spektraal- 

 typus, een feit dat naar de bovengestelde theorie niet zoo eenvoudig 

 verklaarbaar schijnt. 



Ik heb om die reden de voorgaande beschouwingen teruggehouden 

 totdat ik eersl gelegenheid zon hebben gehad Eddington's theorie 

 op de proef Ie stellen. Zulk een proef, die mij vrijwel afdoende 

 schijnt, is mogelijk op de volgende wijze, lil het materiaal dat ook 

 Eddington voor zijn onderzoek der (wee sterstroomen heeft gebruikt 

 nl. desterren van Boss' Preliminary Catalogue waaruil de Helium stenen 

 zijn weggelaten, heb ik afgezonderd de .sterren wier totaal eigen- 

 beweging ligi tusschen 0"030 en 0"079. De gemiddelde eigenbe- 

 weging is gelijk aan die der Helium sterren - 40 percent van hel 

 totaal wier eigenbeweging > ()"030. Er is reden om aan Ie 



nemen dal de beide klassen van sterren op tamelijk gelijken afstand 

 staan. Voor deze stenen is nu na te gaan of zij het verschijnsel der 

 sterstroomen nog duidelijk vertoonen of niet. ]>e uitwerking van dil 

 denkbeeld voerde tot de slotsom dal bel verschijnsel zich werkelijk 

 vertoont en wel slechts weinig zwakker dan voor hel geheel der 

 sterren. Dat het verschijnsel zich iet/rat zwakker voordoet is wel 

 door den grooteren invloed der waarnemingsfouten verklaarbaar. Een 

 en ander blijkt uit graphische voorstellingen die te uitvoerig zijn 

 voor deze inededeeling. 



Het blijkt echter ook uit de volgende samenstelling van de groot- 

 heden 



voor de verschillende deelen van den hemel. Hierin stelt n l voor hei 

 aantal sterren voor één bepaalde streek van den hemel, wier totaal 

 eigenbeweging mei de parallaktische een hoek maakt tusschen 0° en 

 90 c ; n, hetzelfde tusschen 90° en 180° enz. Ware er slechts één 

 stroom zoo moesten de over den geheelen hemel tamelijk wel ge- 

 lijk nul zijn. 



Gevonden werd als volgt. Ter vergelijking is in de voorlaatste kolom 

 bijgevoegd de waarde 0= gevonden uil Eddington's getallen voorliet 

 geheel der sterren. In de laatste kolom is gegeven de waarde van 

 zooals die dooi' berekening uil zijn theorie der twee stroomen ge- 

 vonden wordt. Bij de beoordeeling van de grootte der toevallige 

 afwijkingen onzer waarden van die rekening houde men in hel oog 



33» 



