( 498 ) 



opnieuw bestudeerd. In liel volgende worden kortelijks de verkregen 

 uitkomsten meegedeeld. 



De methode voor de bepaling der stolpunten was de gebruikelijke ; 



zij werd toegepast op de wijze, vroeger bij 't svsteem : lelluriiun -\- 

 sswavel, beschreven. Ter voorkoming van oxydatie werd sleeds in eene 

 atmosfeer van zuivere stikstof gearbeid; de totale massa der smelt 

 bedroeg in alle gevallen 20 gram, 



Samenstelling 



der Mengsels. 















leHaltepunt. 



Duur 

 in sekonden. 



2eHaltepunt. 



Duur 

 in sekonden. 







in at.proc. 5. 



in gew.proc.S. 



















632° 



— 



— 



~ 



2.5 



0.68 



628 



— 



— 



— 



4 



1.09 



620 



— 



— 





5.4 



1.38 



618 



360" 



499° 



— 



10 



2.87 



614 



340 



500 



40'' 



15 



4.49 



616 



370 



499 



40 



20 



6.25 



616 



360 



501 



80 



30 



10.25 



614 



260 



509 



90 



40 



15.10 



614 



280 



516 



100 



50 



21.06 



610 



260 



520 



140 



55.4 



24.8 



612 



240 



520 



180 



59 



27.74 



537 



— 



523 



80 



60 



28.58 



546 



— 





— 



61-63.8 





543-530 



100—60 



110 



i 



Fig. J. geeft een overzicht dezer resultaten. 



§ 2. Hieruit blijkt, dat ei- eene verbinding: Sö 2 S s is, welke stabiel 

 is bij haar smeltpunt, hetwelk bij 54(i° C. is gelegen. Bij deze tempe- 

 ratuur kan eene geringe dissociatie worden opgemerkt, gelijk reeds 

 ('Iinciiant en CiiiiKTiEN vermelden 1 ). De twee eutektika ter weers- 

 zijden, liggen bij 01,3. resp. bij 55 at. proc. zwavel. Boven en 



!■) Niet alleen bij 't Sf^Sg, maar bij vele andere sulfiden: PÖS, Ag.iS, Gu,S, enz. 

 treedt 'l verschijnsel van een onscherp smeltpunt op. (, Vergel. o.a. K. Friedbich. 

 Die Metallurgie 5. 23, 50.) Ongetwijfeld moei de oorzaak daarvan aan epne ge- 

 deeltelijke dissociatie en vervluchtiging van S worden toegeschreven. 



